OBSESYON - KABANATA 5

 

“Sa Alak ng Kalibugan.”

Stan

“AHHHHHHHHHHHHHHh... Putang ina…! Uuuggghhh, Shit…! AHHHHHHHHHHHHHHHHhh…” Ungol muli ni Papa. Alam kong ilang taas baba na lang sa burat nito ay lalabasan na ito. Halata na kasi iyon sa paglaki pa lalo ng  ulo nang burat nito.

“I think yun nga ang pinaka nagustuhan ng Papa mo. Kaya nga kita mo, pinapanood niya. Shit..! Maski ako nagulat ng napanood ko yan, BF. Putang ina…! Imagine, Pwet ko ang kinalilibugan ng Papa mo. Hindi ako makapaniwala. Putang ina...! Ang saya-saya lang.” Wika pa nito sa akin. Halata sa boses nito ang matinding kasiyahan.

Ilang sandali pa ang lumipas ay umungol na ng malakas si Papa. Kasabay nun ang pag sabog ng napakarami nitong tamod. 

“AHHHHHHHHHHHHHHHHHHHhh... Oh, Putang ina... Uuuggghhh, Shit...! AHHHHHHHHHHHHHHHHHhh... Fuck… Uuuggghhh… AHHHHHHHHHHHHhhh… Tang ina… AHHHHHHHHHHHHHHhhh….” Malakas na ungol ni Papa, habang patuloy lang sa pagsabog ang burat nito ng malapot, makapal at masaganang tamod.

“S-Sobrang dami. Fuck…! Sayang…!” Sambit ko habang manghang-mangha ako sa pina-pakawalan na tamod ni Papa.

“Oo nga, BF, eh. Nanghihinayang ako ng napanood ko yan kahapon. Shit. Panigurado, busog na busog tayong dalawa kung sakaling sa mga bunganga natin pinasabog iyan ni Sir Carlos. Nagutom talaga ako ng malala.” Wika pa ni Aren.

Naka sampung putok ata ng tamod si Papa, bago iyon tuluyang tumigil sa pagpapasabog. Ang hot pa nito tignan dahil karamihan ng tamod nito ay tumalsik sa katawan nitong maganda. Para ka itong kumikinang dahil sa nagpapawis ang katawan nito.

“Mas lalo tuloy sumarap si Sir Carlos sa itsura nito. Sarap dilaan ng buong katawan niya na tinalsikan ng tamod. Shit. Kahit pawis na pawis ay mukha pa rin siyang mabango. Putang ina talaga.” Komento ni Aren. Magkaibigan nga talaga kami nito. Parehong pareho kasi ang iniisip namin.

Saka tama rin ito ng sinabi kanina. Nakakapanghinayang ang tamod ni Papa. Ipinunas na lang kasi nito iyon sa kumot. Siguro kung sa mga bunganga namin iyon nito pinutok. Tiyak na busog na busog talaga kami ni Aren. 

Pumasok na ito ng banyo nito pagkatapos. Kaya pala basa ang buhok ni Papa ng lumabas na ng silid nito para kumain kagabi. Naligo pa pala muna ito. Nag init na naman tuloy ang katawan ko.

“Diba, sabi mo, BF. Pati sa banyo ni Papa ay may inilagay din kayong camera? Ibig sabihin nakita mo na ang pagligo niya?” Tanong ko pagkaraan. Ngumiti ito sa akin sabay kuha ng phone nito sa kamay ko. May kung anong kinalikot ito roon.

“Matalino ka talaga, BF. Oh, heto. Enjoy.” Sagot nito sa akin at muling ibinigay ang phone. Nag pe-play naman dun ang pagligo kanina ni Papa.

Nakakabaliw ang kasarapan taglay ni Papa. Sobrang sarap-sarap talaga niya. Para itong model ng shampoo o sabon. Bawat galaw talaga niya ay mapapatulala ka na lang. Ang sarap lang nito panoorin habang naliligo. 

“Hindi ka naman galit sa ginawa ko, BF?” Tanong ni Aren, habang tutok lng ako sa pinapanood ko na pag ligo ni Papa.

“Bakit naman ako magagalit? Eh, nakikinabang din naman ako. Basta ba, i-pangako mo lang sa akin na hindi ito makakalabas sa iba. Tayong dalawa lang dapat ang makakakita nito.” Paalala ko.

Nakakatawa na hindi man lang ako nakaramdam ng takot sa kaisipan na pinasok nito ang bahay namin. Ang masaklap pa ay pinag lalagyan ng camera ang silid at banyo ni Papa. 

Siguro nga dahil natuwa naman ako sa naging resulta ng ginawa nito. Nag be-benefit din kasi talaga ako ng malala sa ginawa nito. Kaya sino ako para magalit. Saka, imagine may libreng porn na ako ni Papa. Hindi na lang sa imahinasyon ko makikita ang hubad na katawan nito. Live na live na yon. Pwede kong balik-balikan. Kaya siguro ay okay lang sa akin ang lahat.

“Oo naman. Wag kang mag alala. Tayong dalawa lang ang pwedeng makakita nito. Wala ng iba pa. Promise yan...! Dapat tayo lang ang makinabang sa kanya.” Pangako nito sa akin na itinaas pa ang kamay nito. Napanatag naman ang loob ko sa sinabi nito. 

“Saka nga pala, BF. Pwede ba akong magkaroon ng access sa mga camera na ito sa bahay?” Sambit ko pa.

“Of course. Yun na nga ang sasabihin ko sayo. Sayo na ang cellphone na yan. Live mo dyan mapapanood ang ginagawa ni Sir Carlos. Automatic na mase-save yan dyan. Basta burahin mo na lang kapag wala naman kainte-interesante ang nairecord. Para hindi mapuno ang files. At ingatan mo yan. Itago mong mabuti at wag na wag mong hahayaan na mawala yan. Naiintindihan mo ba, BF?” Babala pa nito sa akin. Napa-yakap tuloy ako sa kanya.

“Salamat, BF. Hulog ka talaga ng langit sa akin. Sumaya ang mundo ko ng makilala ka. Thank you talaga.” Sambit ko na ikinatawa nito.

“Wag ka munang mag pasalamat sa akin. Saka na kapag natikman mo na ang burat ni Sir Carlos. Nagsisimula pa lang tayo. Wala pa tayo sa exciting part.” Sagot nito. Ngumiti ako at tumango rito. 

“Parang hindi ako makakapag-concentrate ngayon sa klase ni Papa. Pilit kasing sasagi sa isipan ko ang hubad nitong katawan. Ang pagjajakol nito. Pati ang masarap at masagana nitong katas. Fuck.” Pag amin ko kay Aren, na ikinatawa pa nito. 

“Pareho tayo. Hahaha. Nga pala, BF. Wala ka bang gagawin dyan sa pagkaka-tigas ng burat mo? Kanina pa yan nakatayo. Hahaha.” Nguso nito sa nananatiling matigas na kargada ko.

“Hmhmhm… Hayaan mo na. Lalambot din naman yan. Tara na at baka ma-late pa tayo sa klase ni Papa.” Yaya ko at tumayo na sa pagkakahiga. Inilagay ko na rin sa loob ng bag ko ang cellphone na ibinigay sa akin ni Aren.

Nagkibit balikat na lang ito at tumayo na rin. Bumaba na kami sa tambayan namin at nag tungo na sa huling klase ng araw na iyon. Nakarating naman kami roon ng matiwasay at hindi nale-late.

Nang nakaupo na kami sa palagi namin inuupuan ni Aren ay biglang lumapit sa akin si Von. Feeling close friend lang ang asta nito sa akin. Bagay na hindi nagustuhan ni BF. 

“Hi, Stan. Magandang buhay…! Pwede ba kitang makausap ulit?” Wika nito sa akin. Tumango lang ako. Pinalipat muna nito ang lalaki na nasa kaliwa ko ng ibang upuan na sinunod naman ng kaklase namin. Pagkatapos ay umupo na ito roon. Para ngang langaw na itinaboy nito ang lalaki. Napailing na lang ako.

“Ano na naman ang sa atin?” Tanong ko. Ngumiti ito sa akin ng nakakaloko. Hindi ko talaga gusto ang pag ngisi nito.

“Yung usapan natin. Baka kasi makalimutan mo? Hindi pa rin kasi ako naaaccept ng Papa mo. Ilang linggo ko ng inaantay.” Mahinang wika nito sa akin. Mukha lang abala sa pagbabasa sa cp niya si Aren, pero alam kong nakikinig ito sa usapan namin ni Von.

“Hindi ko nakakalimutan. Diba, sinabi ko sayo na makikita mo na lang iyon na naka-add ka na sa friends list niya. Sa monday pa naman ang deadline ko, tama? Masyado ka namang atat.” Sagot ko. Tumango naman ito.

“Sobra. Gusto ko na kasing makita ang mga larawan niya. Para naman may pang jakol materials na ako. Saka, pinapaalala ko lang naman. Baka kasi makalimutan mo. Alam mo naman ang mangyayari, diba?” Saad pa nito sa akin.

“Alam ko. Yun lang ba ang sasabihin mo?” Pagtataray ko. 

“Yun lang. Pero trip kong tumabi muna rito. Mas maganda pala ang VIEW dito. Kitang-kita. Kaya pala dito kayo naka pwesto lagi. Now I know. Hahahaha. ” Sambit nito sa akin. 

Hindi na nito hinintay ang sagot ko at bigla na lang ito tumayo para kunin ang gamit nito sa dating upuan. Pagbalik sa tabi ko ay dala-dala na nito ang bag nito. Nginisihan pa nga nito si Aren.

Sakto lang naman iyon sa pagdating na rin ni Papa. Maiirita pa sana ako kay Von. Kaya lang nag laho iyon bigla ng makita ko na si Papa at maisip ang kakapanood ko pa lamang na video nito. 

Fuck...! Ang sarap-sarap talaga ng Papa ko. Partida at magkasama pa kami niyan, araw-araw. Mas lalo lang siyang naging hot sa paningin ko. Siguro, epekto na rin ng video na napanood ko.  

“Good afternoon, Class.” Pagbati ni Papa sa amin. Tumayo kaming lahat at binati rin ito ng magandang hapon.

Mas maganda na ang mood nito, kumpara kahapon. Hindi na rin ito umupo sa table nito. Mukhang balik na ito sa dati at may gana na  magturo.

“Pasensya na kayo at naging abala lang ako kahapon. Anyway, nasabi na sa akin ang plano ni Mrs. Roldan at ng iba pang kasali sa gaganapin na patimpalak sa bawat subject namin. 

Dalawang buwan, mula ngayon ay magaganap ang tagisan ng talento ng bawat estudyante namin. Bilang kayo nga ang paborito kong mga estudyante, ay kayo ang napili ko para sumali at i-representa ako. Okay lang ba sa inyo yon, Class?” Pahayag nito.

Sabay-sabay naman kaming tumango rito. Kahit ako ay excited sa magaganap na patimpalak na iyon. Alam ko kasing may magandang kapalit iyon. Saka inspire ako na manalo si Papa.

“Now, gusto kong malaman kung sino ba sa inyo ang marunong sumayaw? Mag taas lamang ng mga kamay ang marunong sa pagsayaw.” Utos ni Papa sa amin. 

Kahit hindi naman ako mag taas ng kamay ay alam na alam nitong hindi ako marunong sumayaw. Kumanta lang dahil maganda ang boses ko. Pero pagsayaw medyo parehong kaliwa ang paa natin dyan. Kaya hindi na ako nag abala pa.

Sabay na nagtaas ng kamay ang dalawang nasa tabi ko. Si Aren ang isa at si Von. Napatingin pa nga ako kay Aren. 

“Marunong ka palang sumayaw. Walanghiya ka, bakit hindi mo sinabi?” Sambit ko na tanging pag ngiti lang ang sinagot nito.

“Yes. Mr. Rivera. Pwede mo bang isulat ang lahat ng mga kaklase mo na nakataas ang kamay ngayon. Wag niyo muna ibababa ang mga kamay niyo. Hintayin muna natin na maisulat ang pangalan niyo ni Mr. Rivera.” Wika ni Papa kay Aren. 

Agad naman itong tumalima sa sinabi ni Papa. Tinulungan ko pa nga ito. Naramdaman ko rin ang mahinang pagdadabog ni Von sa tabi. Malamang nairita ito dahil si Aren ang inutusan ni Papa at hindi ito. Selos yarn?

Ilang sandali pa ay naisulat na ni Aren ang lahat na nagtaas ng kamay. Nasa 15 din iyon. Marami-rami rin iyon. 

“Okay na po, Sir Carlos. Naisulat ko na po silang lahat.” Sambit nito na ikinatango naman ni Papa.

“Itaas naman ngayon ang mga kamay na nakasali na sa isang stage play noon o di kaya ay sa tingin niyo na marunong kayong umarte.” Sambit ulit ni Papa. 

Muling nag taas ng kamay si Von sa gilid ko. Si Aren naman ay hindi na nag taas ng kamay. Nang lumingon ako sa paligid ay may mangilan-ngilan din na nagtaas ng kamay nila.

“Mr. De Guzman, paki sulat ang lahat ng mga nag taas ng kamay. Isama mo na rin ang sarili mo dahil napag alaman ko na kasali ka sa drama guild ng school mo noon.” Sambit ni Papa sa akin. 

Paanong hindi nito malalaman. Anak niya ako. Balak ko sana na maging taga-suporta na lang. Kumbaga tutulong lang ako sa mga props o errand boy lang sana. Nawala sa isip ko na Tatay ko nga pala ito at alam nito ang naging buhay ko sa Baguio.

“Nag stage play ka pala dati, BF. Nice. Hahaha. Kung maka sita ka sa akin na hindi sinabi ang pagsasayaw. Ikaw din pala. Hahahaha.” Pang asar pa na sabi sa akin ni Aren, sa tabi ko. Muling naramdaman ko ang pagdadabog ni Von. 

Gaya ng ginawa ko kanina kay Aren. This time ay ako naman ang tinulungan nito sa paglilista ng pangalan. Siya ang nagsasabi sa akin ng mga pangalan ng kaklase namin na nag taas ng kamay. Nang mailista ko ng lahat ay ipinaalam na din namin yon kay Papa.

“Okay, Hindi dahil di kayo nag taas ng kamay ay wala na kayong partisipasyon sa magaganap na patimpalak. Syempre kailangan pa rin kayo ng mga kaklase niyo.  Sa monday ay hindi ako mag tuturo. Pawang tungkol sa kompetisyon lang na magaganap ang pag uusapan natin. Doon ko na rin sasabihin sa inyo kung anong premyo ang makukuha niyo sa akin. Bukod sa pagiging exempted sa prelims sa pagsali niyo. 

Sa ngayon ay pag usapan muna natin kung bakit hindi dapat binabago ang HISTORY at ginagawang chismis ng dahil lang sa opinyon ng ibang tao.” Segway nito sa leksyon na ituturo nito ngayon. Akala pa naman namin ay wala na kaming gagawin.

Habang nagtuturo si Papa ay hindi ko talaga maiwasan na hindi isipin ang mga napanood ko kanina. Dahilan para makaramdam ako ng paninigas muli ng aking ari.

“Titig na titig ka na naman sa burat ng Papa mo, Stan. Baka naman malusaw na yan. Masyado ng halata ang kalibugan mo sa kanya.” Wika ni Von sa tabi ko.

“As if naman na hindi ka rin tumitingin. Pareho lang tayo. Wag ka ngang mag malinis, Von. Pareho lang tayong malibog.” Sagot ko rito. Ang hilig kasi mag malinis. Eh napakarumi rin naman.

“Well, hindi ko naman itatanggi iyon. Nakaka halina naman kasi sa paningin ang pagkakabakat ng burat sa pantalon ng Papa mo. Hindi ko tuloy mapigilan na hindi isipin na sinusubo ko yan ng malala. Hahahaha. Ano kayang pakiramdam kapag naipasok iyan sa loob ng butas ko?” Sang ayon nito sa sinasabi ko. Mangarap ka, ulol…!

Hindi ko na lamang ito pinansin at pinilit kong makinig sa leksyon ni Papa. Kahit napakahirap talagang mag concentrate. Lalo pa at hindi lang sahil sa pagkakabakat ng burat nito ang nakikita ko. 

Kundi ang hubad na katawan nito. Ganun kahirap talaga. Fuck...!

“I’m sure naiisip mo rin na sinusubo ang burat ng Papa mo. Tama ba ako, Stan? Imposible kasi na hindi mo iyon maisip. Sabi mo nga, pareho tayong malibog. Kaya alam kong sumagi iyon sa isip mo. Hahahaha.” Muling saad ni Von.

“Tantanan mo nga si Stan. Kung ano-anong kababuyan ang lumalabas sa bunganga mo. Tulad mo pa siya sayo. Putang ina ka” Pagtatanggol sa akin ni Aren, na hindi na napigilan sagutin si Von. 

“Oh, di kayo na ang malinis. Putang ina niyo. Nakakahiya naman sa inyo. Ang dadalisay niyo.” Sambit ni Von. Inismiran pa nito si Aren. Napangiti na lang ako sa pagtatanggol ng kaibigan ko sa akin.

Mabuti na lang din at hindi kami masyadong napansin ni Papa. Bumalik na kasi ang sigla nito sa pagtuturo. Kaya tutok ito doon. 

“That’s for today, Class. Wala rin akong iiwan na assignment sa inyo ngayon. Para naman ma-enjoy niyo ang weekend niyo. See you on Monday.” Sambit ni Papa sa pagtatapos ng klase nito. Hiyawan tuloy ang mga kaklase ko.

“Goodbye, Mr. De Guzman. See you on Monday.” Sabay-sabay na sagot namin dito. 

Nagsimula ng mag silabasan ang mga kaklase ko. Habang kami ni Aren ay nag pahuli. Subalit mukhang nakatunog si Von at ang dalawang alipores nito. Kaya naman gaya namin ay nag paiwan din ang mga ito.

“Ang epal talaga, kahit kailan.” Wika ni Aren na sigurado akong naririnig ng tatlo. Napangiti na lang ako sa pag paparunggit nito kila Von. Matapang talaga itong kaibigan ko.

Napansin kami ni Papa na nag pahuli, kaya naman tinanong kami nito kung may kailangan pa kami sa kanya.

“May kailangan pa ba kayo?” Wika nito sa aming lima na naroon.

“Ipagkakaloob mo ba sa akin, Sir Carlos. Kung sakaling sabihin ko ang kailangan ko?” Double meaning na sambit ni Von dito.

“Kung kakayanin ko naman, bakit hindi. Sige, ano ba yun?” Inosenteng sagot naman ng Papa ko sa malihbog na si Von. 

“Shit…! Sigurado ka ba dyan, Sir Carlos.” Tuwang-tuwa naman na sambit ni Von na akala mo ay naka-jackpot sa lotto kung maka tili.

“Ano ba kasi ang kailangan mo?” Tanong muli ni Papa rito.

“Biro lang, Sir Carlos. Wag ka masyadong maging mabait. Baka mas lalo lang akong mainlove sayo. Weakness ko pa naman yon.” 

Pagbibiro pa ni Von, na may kasamang landi kay Papa. Napailing-iling na lang ako sa sinabi nito. Mabuti na lang din at walang ideya si Papa, sa mga pinagsasabi nito.

Hindi ko talaga sukat akalain na mag babago ito ng kilos. Hindi talaga ito ganun kalandi at kalambot noon. Kaya nagugulat pa rin ako kung minsan kapag umaakto ito ng ganun.

“Okay. Anything else?” Tanong muli ni Papa. This time ay napatingin pa ito sa akin. Ako talaga ang pinatutungkulan ng tanong na iyon. Umiling lang ako rito.

Sa sasakyan ko na lang sasabihin ang gusto kong itanong dito. Ipapaalam ko kasi ang pag inom sana namin ni Aren.

“Kung ganun, See you on Monday. Have a great weekend class.” Sambit nito at nauna ng lumabas sa amin.

“Pwede ba akong sumama sa lakad niyo?” Tanong sa amin ni Von na ikinagulat namin pareho ni Aren.

“Lakad? Anong lakad?” Nagmamaang-maangan kong tanong dito. Natawa ito ng pagak sa sinabi ko.

“Wag ka ng magpanggap na walang alam, Stan. Alam ko na may lakad kayong dalawa ni Aren. Sige na, sama na ako? Parang hindi naman kayo kaibigan niyan.” Pagpupumilit nito.

Talaga. Hindi ka talaga namin kaibigan, gago ka.

“Wala kaming lakad na dalawa. Wag kang assuming dyan. Kaya madalas kang napapahiya, eh.” Sagot ni Aren.

“Eh, bakit nakita kitang inilagay ang maleta mo kanina sa kotse ni Sir Carlos. Kung wala talaga kayong lakad, sige nga?” Pang aakusa pa nito sa amin. Natatawa na lang si Aren sa sinabi ni Von.

“So, Minamanmanan mo na kami ngayon, Von? How cheap, ah. Wala kaming lakad. Mag sleepover lang ako sa kanila. May gagawin kasi kaming assignment. Ano sasama ka pa rin?” Si Aren ulit ang sumagot rito.

Nanatili lang akong tahimik dahil wala naman akong masasabi na nakaligtaan pa ni Aren. 

“Boring. Akala ko pa naman may gala kayo. Saka wag mo nga akong sungitan, Aren. Hindi ako nakikipag-away. Nakikipag-kaibigan ako. Dapat nga matuwa ka pa.” Tugon ni Von sa amin na para bang isang pribilehiyo ang ginagawa nito sa akin.

“At utang na loob ni Stan iyon? Ako na ang sasagot sa kanya. Sapat na ang pagkakaibigan namin. Hindi namin kailangan mag dagdag ng ahas pa.” Sagot ni Aren dito.

“Kung sa bagay ahas ka na nga pala. Anyway, see you on Monday, Stan. Yung sinabi ko sayo nung nakaraan ay lagi mo sanang tandaan.” Paalala pa nito sa akin. Akmang susugudin sana ito ni Aren ng pigilan ko ito. 

“Hayaan mo na. Nang aasar lang yun, BF. Wag na lang natin pansinin. Ramdam ko, naiinggit lang iyon sa’yo. Tara na at marami pa tayong gagawin paghahanda. Wag mong hayaan na sirain iyon ni Von.” Sambit ko na ikinangiti na nito.

“Salamat, BF. Asar lang kasi ang pag mumukha ng baklang baboy na yun. Kung makapag inarte akala mo ang petite. Saka ako pa talaga ang tinawag na ahas.” Sambit nito na ikinatawa ko.

Naglakad na kami patungo sa sasakyan ni Papa. Pinag uusapan namin kung paano kami makaka ganti kay Sir Castro. Hindi ko pa rin kasi nakakalimutan ang ginawa nito kay Papa. 

Sa ngayon ay kailangan muna namin mag handa para sa gagawin namin ni Aren, mamaya. Sana mangyari na ang mga iniimagine ko.

Nauna kaming nakarating sa sasakyan ni Papa. 30 Minutes pa ang lumipas bago ito dumating. 

“Sorry, Anak. Natagalan. Nag meeting pa kasi kami.” Sambit nito ng maka lapit na sa amin. Nag Hi si Aren dito at tumango lang si Papa.

Pagkatapos ay sumakay na kami sa loob ng sasakyan nito. Nasa likuran namin si Aren. Ilang saglit lang ay bumyahe na kami patungo sa bahay.

“Ano nga pala ang sasabihin mo sa akin kanina, anak?” Tanong ni Papa sa akin. Nagkatinginan muna kami ni Aren bago ako sumagot kay Papa.

“May dalang alak si Aren, Pa. Papaalam sana ako sayo kung pwede ba kaming mag inuman. Tutal sa bahay lang naman at diretso tulog na lang din agad kapag na lasing. Okay lang ba, Pa?” Tanong ko rito na nahihiya pa. Natawa ito sa reaksyon ko.

“Oo naman. Basta ba kasama ako sa inuman niyo. Ano ba ang mga dala mong alak, Mr. Rivera?” Sambit ni Papa. Tinanong pa nito si Aren. 

“Aren na lang po, Sir. May Jack Daniels po dyan. Saka Absolut vodka.  Buti na lang pumayag po kayo. Balak po talaga namin kayong yayain, eh.” Sagot naman ng kaibigan ko rito. Para itong bata na kinikilig habang kinakausap ang unang crush nito. Nakakatuwa lang pagmasdan ang itsura nito ngayon. Namumula kasi ang mga pisngi nito.

“Kahit hindi niyo ako yayain, makikipag inuman talaga ako sa inyo. Ang tagal ko na rin hindi nakakainom ng alak. Saka wala naman pasok bukas, kaya ayos lang mag lasing.” Wika ni Papa na natatawa.

“Yun nga po ang sabi ko kay Stan. Masyadong nag aalala na hindi kayo papayag. Kita mo na, Bestfriend. Sabi sayo, game yan si Sir eh.” Wika ni Aren sa akin na halata talaga sa mukha ang pagiging masaya. Tumango na lamang ako rito. 

Dumaan pa nga kami sa isang inihawan at bumili ng iba pang pulutan. Treat na iyon ni Papa bilang ambag sa inuman namin. 

Ilang sandali pa ay nakarating na rin kami sa bahay namin. Ako na ang nagbitbit ng pulutan na binili namin habang si Aren naman ang nag buhat ng maleta nito. 

“Wow...! Ang ganda at ang linis naman pala ng bahay niyo, Best Friend.” Sambit ni Aren. Napangiti na lamang ako sa sinabi nito. Halata kasi na ipinarinig iyon nito kay Papa.

Eh, hindi naman ito ang unang beses nito na nakapunta roon. Nilagyan nga niya ng mga cctv ang silid at banyo ni Papa. Kaya tiyak ako na nakapaglibot na ito sa loob ng bahay namin. Si Aren pa. Alam kong hindi nito iyon palalampasin.

“Teka, dyan ka lang. Ilalagay ko lang muna ito sa kusina.” Sambit ko kay Aren na tumango naman. 

Pagkapatong ng dala ko sa lamesa ay agad ko na rin itong binalikan at pinapunta sa loob ng silid ko. Panay pamumuri ang natanggap ko.

“Malinis at maganda ang silid mo, BF. Hindi gaya ng silid ko. Ang kalat lagi. Hahaha. Kaya naiinis ang kasambahay namin dahil minu-minuto daw siyang naglilinis.” Wika nito na ikinatawa ko. 

“Halata naman sa itsura mo na bagra ka. Dugyot. Hahaha.” Gatong ko pa na pang aasar dito.

“Wow, ha..! Ikaw na ang malinis, BF. Saan ko ilalagay itong gamit ko?” Tanong nito. Hawak na nito ang maleta at binuksan na nito iyon para ayusin.

Lumapit ako sa maliit na closet ko at pinagpatong patong ko ang iba kong damit para bigyan ito ng kaunting espasyo. 

“Dito na lang. Konti lang naman yan, diba?” Sambit ko rito. Itinuro ko ang kabilang gilid ng aparador ko. 

“Okay na yan. Iiwan ko na rin ang iba kong gamit dito. Alam mo na baka maging regular borders mo na ako dito simula ngayon. Hahaha.” Sambit nito na natatawa. 

“Okay lang. Basta sagot mo ang pagkain namin at maglilinis ka din dito. Walang problema sa akin.” Pagsakay ko sa sinabi nito.

“Oo, ba. Yun lang pala.” Sagot naman ng loko. Lumapit na lang ako dito at tinulungan na rin ito sa pag aayos ng gamit nito. Matapos mag ayos ay lumabas na kami ng silid para ilagay sa kusina ang mga dala nitong pagkain, chocolates at alak. 

Hindi nga ito nagbibiro. Ang dami niyang dinala na pagkain at alak. Akala mo naman kakayanin namin ang ganun karaming inumin. Tapos tatlo lang kami na iinom.

“Grabe, BF. Anong balak mo? Magpakalasing ng malala?” Tanong ko rito habang inaayos namin ang iba’t ibang alak na dinala nito. 

“Sira, hindi. Pero may lalasingin tayo ngayong gabi. Hahaha.” Sagot nito sa akin ng makahulugan. 

Nagets ko naman agad ang sinabi nito. Lumingon-lingon muna ako sa paligid. Tiniyak na wala roon si Papa. 

“And then pag na lasing na siya. Anong gagawin natin?” Wika ko rito. Kahit nalilibugan ako kay Papa. Hindi ko alam kung kakayanin ko ba siyang tikman. 

What if, magising siya at makita niya ang ginagawa ko sa kanya. Tapos mag bago na lang bigla ang pakikitungo niya sa akin. Fuck...! Hindi ko talaga iyon kakayanin kung sakali man na mangyari iyon sa amin. Nakaramdam tuloy ako ng pangamba sa mga oras na iyon.

“Wag kang mag alala. Kung hindi ka palagay sa gagawin natin. Pwede naman natin hindi ituloy. Okay lang naman, BF.” Sagot nito sa akin ng maramdaman nito ang takot ko.

“Hindi. Ituloy natin. Nandito ka na. Sayang ang effort mo kung aatras pa tayo. Ituloy mo. Ikaw ang mauna kay Papa. Sasali na lang ako kapag sigurado na tayong lango na siya sa kalibugan.” Tugon ko rito na ikinangiti nito.

“Sisiguraduhin ko, Bf. Palilibugin ko ng husto si Sir. Wag kang mag alala. Hinanda ko na siya at alam kong hindi niya tayo matatanggihan.” Wika nito sa akin na siguradong sigurado.

Inayos na lang namin ang mga iyon sa ibabaw ng lamesa. Nag suhestiyon pa ito na sa may sala na lang kami mag inuman. Para kung sakali man na malasing na si Papa ay hindi na kami mahirapan na lasapin ito roon. 

Wala pa man ay nanginginig na ako sa libog. Sabik na sabik na ako sa kung anuman ang mangyayari ngayong gabi. 

“Mag didinner ba muna tayo o diretso inuman na lang agad. Hahaha. Parang hindi kasi ako makakakain nito ng maayos. Habang kaharap ang Papa mo, BF. Baka hindi ako makapag pigil at siya ang makain ko.” pag amin nito sa akin na ikinatawa ko.

“Ako rin. Parang busog pa ako. Tanungin na lang natin siya kapag lumabas na siya sa silid n–” Hindi ko na natapos ang sasabihin ko dahil bigla na lang lumabas si Papa. 

Naka boxer short lang ito at nagbibihis pa lang ng sando. Narinig ko na nahigit ni Aren ang kanyang hininga. Napakapit din ito sa may upuan dahil parang mahihimatay ito.

“Oh, bakit di pa kayo nagpapalit ng damit? Simulan na ba natin uminom?” Nakangiting wika ni Papa. Hindi alintana nito na natulala na lang kami sa angking kakisigan nito. 

Kahit araw-araw ko siyang nakikita ay hindi pa rin ako nasanay sa ka-yummy-han na taglay ni Papa talaga. 

“Ah… E-Eh, t-tinapos lang namin ito, Sir C-Carlos.” Nabulol pang wika ni Aren kay Papa. Gusto ko man matawa rito ay hindi ko ginawa dahil kung minsan ay ganun din naman ako.

Nakakabulol naman kasi ang kakisigan taglay ni Papa. Hindi ako nagbibiro. Iyon talaga mararamdaman mo kapag nakita mo siya.

“Ganun ba. Naayos niyo na pala ang lamesa. Ako na ang mag asikaso nitong pulutan natin. Sige na at mag palit na kayo ng damit.” Sambit nito sa amin. Sabay na lang kaming tumango ni Aren. Walang duda na pareho talaga kami ng nararamdaman ni BF.

Maglalakad na sana ako patungo sa silid kong ng maalala ko na tanungin si Papa, kung gusto pa ba nitong mag dinner.

“Pa, mag di-dinner pa ba tayo? Hindi kasi kami nagugutom ni Aren. Ikaw ba?” Tanong ko rito.

“Hindi rin ako nagugutom, Anak. Sige mag inuman na lang tayo para maaga rin tayo makatapos at makatulog.” Sagot nito sa akin. Tumango na lang ako at hinila na si Aren pabalik ng silid ko.

“Dahil sayo kasi kami nagugutom, Sir Carlos. Hahaha.” 

Bulong pa ni Aren sa akin. Natatawa na lang din ako dahil iyon na iyon din ang nasa isip ko. Shit. Mag bestfriend nga talaga kami nito. 

—--------------------------------------------------------------------------

“Sigurado ka na ito ang susuotin mo?” Tanong ko kay Aren. May dala kasi itong jockstrap. Kulay itim at kulay puti. Pinapasuot nito sa akin ang isa.

“Oo. Trust me, BF. Wala naman mawawala sayo kapag sinuot mo yan. Kaya nga dalawa dinala ko para twinning tayo. Kaya suotin mo na. Wag ka ng maarte pa. Presko yan.” Sagot nito sa akin. 

Ewan ko pero hindi ko feel ang mag suot ng ganun. Pero nahiya na lang ako rito, kaya sinuot ko na lang din iyon. Puti ang sa akin habang itim naman ang sinuot nito. 

Hindi na nga kami nag kahiyaan na naghubad sa harap ng isa’t isa. Medyo malaki rin pala ang burat nito. Kaya lang shaved siya, hindi gaya ko na medyo may konting buhok. 

Trim lang kasi ako. Pero manipis naman yun. Ang kati kasi kapag tumutubo na. Kaya tinatamad akong mag shaved. Alaga ko naman iyon. Sinisigurado kong mabango lagi. 

Matapos makapag bihis ay sabay pa kaming humarap sa salamin. Para lang naman siyang brief. Kaya lang fit na fit talaga. Kaya naman felix bakat kami. 

Medyo humulma rin ang pwet ko at umangat ng suotan ko na iyon ng short. Mas matambok nga lang talaga ang kay Aren. Mas nabiyayaan ang pwet nito.  

“See, I told you. Mas okay siya. Itong mga pwet na ito ang ipanlalaban natin, BF. Malalaman mo mamaya ang tinutukoy ko. Sinasabi ko sayo. Pang malakasan ito.” Sagot pa nito sa akin. 

Konting pabango pa, ayos ng buhok at huling sulyap sa salamin ay niyaya na ako nitong lumabas. Binulungan pa ako nitong mangyayari na ang mga nasa isip ko.

Naabutan namin si Daddy na nakaupo na sa sala at naghahanap na ng papanoorin sa Netflix. Hindi pa nito nakikita ang itsura namin. Kaya wala akong nakitang reaksyon mula rito. 

Umupo na ako sa single sofa na nasa kaliwa ng mahabang sofa. Habang si Aren naman ay sa katapat kong single sofa na nasa kanan. Si Daddy kasi ang nakaupo sa mahabang sofa.

“Itong ‘all of us are dead’ na lang ang panoorin natin. Maganda raw ito sabi ng mga estudyante ko.” Wika ni Daddy. Saka pa lang ito napatingin sa akin.

“Sige, Pa. Magandang nga raw iyan.” Sagot ko rito. Nakakunot ang noo nito sa akin.

“Bakit ang layo niyo naman sa akin? Magkagalit ba tayong tatlo?” Tanong nitong nagbibiro. 

“Dito na lang ako, Pa. Kayo na lang ni Aren ang mag tabi dyan. Lipat ka na lang malapit sa pwesto ni Papa, Aren.” Utos ko sa kaibigan ko. 

Tumayo naman ito. Doon na napatingin si Papa kay Aren. Nakita ko na napatingin ito sa suot ng kaibigan ko. Hindi ko nga lang mabasa sa itsura nito, kung natuwa ba ito o nainis sa kasuotan ni Aren. 

“Nahihiya kasi ako, Sir Carlos. Pero pwede ba magbigay ng suhestiyon. Wala naman tayo sa school. Kaya iisipin ko na mag totropa lang tayo ngayon. Balahuraan lang. Kwentuhan tambay sa kanto vibes ang gagawin natin. Okay lang ba yun?” Wika ng kaibigan ko na ikinatango naman ni Papa at ako.

“Oo naman. Yun nga din ang gusto ko at kanina ko pa sinasabi sayo. Drop the Sir. Carlos na lang. Ikaw din, Anak. Isipin mo na tropa mo lang ako ngayon. Hindi mo ako Tatay.” Nakangiting pagsang ayon ni Papa sa suhestiyon ni Aren. 

Lihim na napangiti ang kaibigan ko sa sinabi ni Papa. Tinignan pa nga ako nito at tinanguan. 

Inumpisahan na namin ang mag inuman habang nanonood kami ng palabas. Medyo maganda yung palabas kaya naka concentrate nga lang ako sa panonood. Nagkakahiyaan pa kasi kami. Tahimik at nagpa-pakiramdaman.

“Sir, nag gi-gym po ba kayo?” Tanong ni Aren pagkaraan kay Papa. Tumango ang ama ko dito.

“Medyo nahinto lang ako ngayon week dahil nag aadjust pa kami ni Stan sa lugar na ito. Hindi pa rin ako nakakahanap ng bagong gym.” Sagot ng Papa ko kay Aren.

“Astig po kasi ng katawan niyo. Pang romansa talaga. Gusto ko rin maging ganyan. Kaya lang masarap kasi kumain saka nakakatamad mag buhat.” Wika ni Aren na titig na titig talaga sa katawan ni Papa.

“Kaya mo yan. Si Stan nga ay tinuturuan ko na. Kung gusto mo, minsan sumama ka sa amin kapag nakahanap na ako ng gym. I-eenroll ko rin kasi itong si Stan.” Sagot ni Papa kay Aren.

“Talaga po? Wow! Sasama po talaga ako. Magpapaturo talaga ako sa inyo ng malala.” Natutuwang wika ni Aren kay Papa. Natuwa naman ako sa reaksyon nito. Halatang crush niya talaga si Papa.

Lumipas pa ang ilang sandali at kung ano-ano na ang napag usapan nila Papa at Aren. Mukhang nawala na ang awkwardness sa kanila. 

Mula sa pulitika, relihiyon, school at relasyon at kung ano pang mabuksan topic ni Aren ang napag usapan ng dalawa. Tango lang ako ng tango sa kanila kapag sinasali nila ako sa usapan. 

Masyado akong abala sa panonood. Kaya hindi ko sila masyadong napapakinggan. 

Habang lumalalim ang gabi ay kitang-kita ko na ang pagkapula ng mukha ni Papa. Halatang tinamaan na ito ng alak. Ikinuwento na nga nito kay Aren ang istorya yata ng buhay nito. 

“Lasing na po yata kayo, Sir?” Narinig kong wika ni Aren pagkaraan.

“S-Sinong lasing? A-Ako? H-Hindi pa ako lasing, Tol. K-Kaya ko pa” Wika nito na nabubulol na sa pagsasalita. Tinignan ako ni Aren ng palihim at napangisi na ito sa akin.

“Sige po, ikaw po ang bahala. Tagay pa!” Sigaw ni Aren at nilagyan pa ng alak ang baso ni Papa. 

Tinanggap naman iyon ni Papa at nakipag cheers pa nga kay Aren. Pagkatapos ay nilagok iyon hanggang sa maubos ang laman.

“A-Anak, tapat mo nga sa akin ang e-electric fan. Ang init. P-Pinagpapawisan ako. T-Teka nga at hubarin ko na tong damit ko.” Wika ni Papa sa akin. 

Bago ko pa gawin itapat ang electricfan dito ay tumayo na ito at hinubad ang sandong suot. Napatunganga na lang kami ulit ni Aren sa napaka sarap na katawan ni Papa. 

“S-Sir… A-Ang ganda po talaga ng k-katawan niyo. Shit!” Hindi na mapigilan pa na isatinig ni Aren kay Papa. Ngumiti lang si Papa rito at nag flex pang lalo ng muscles nito sa kaibigan ko. Halatang lasing na talaga, kaya nawala na ang hiya ni Papa.

“K-Kaya mo rin to, T-Tol. M-Maniwala ka sa a-akin.” Sagot ni Papa kay Aren. Uupo na sana ulit si Papa sa upuan ng ikagulat ko ang sinambit ni Aren dito.

“P-Pwede ko po bang mahakawan iyan, S-Sir?” Tanong ni Aren. 

Hindi ko nakikita sa mukha nito na tinamaan na ito ng alak. Eh, nakapagtataka na pare-pareho lang naman ng tagay ang iniinom nito. Gaya ng kay Papa. Imbes na kalasingan ay matinding pagnanasa pa ang nakikita ko sa mukha ni Aren. Lalo na sa mga mata nito. Ganun kasi ang nakikita ko sa akin, kapag libog ako.

“A-Alin? Itong muscles ko sa katawan? Sure. Walang p-problema. Go on, para naman mainspire ka na mas lalo pang magsipag sa pagbubuhat.” Wika ni Papa na walang halong malisya talaga ang sinabi. 

Hindi niya alam ay malaking pagkakamali ang ginawa niyang iyon. Wala itong kaide-ideya na matatapos na ang pagkatigang nito ngayong gabi. Fuck!

Tinignan muna ako ni Aren. Mukhang hinihingi nito ang permiso ko. Tumango ako ng marahan dito. Binibigyan ng karapatan na hipuan si Papa. 

Ewan ko ba, pero nasasabik ako sa gagawin nito. Hindi na nga ako mapakali, eh.