SUGAPA - KABANATA 7

“Ang Paglitaw ni Azrael.”

April 4 

Gabriel

“Salamat, Mang Digong at kahit madaling araw na ay naistorbo ka pa rin namin, para ihatid kami pauwe.” Wika ni Kuya Urie,l matapos namin makasakay na sa yate.

“Walang anuman po, Sir Uriel. Ibinilin talaga sa amin ni Gov, na uuwi kayo. Kaya naman hinintay ko na lamang kayo rito sa yate, para diretso alis na rin tayo.” Sagot nito kay Kuya Uriel.

Kinailangan naming umuwi talaga dahil baka mag alala sa amin si Nanay. Lalo na’t hindi ito sanay na wala ako ng ganun oras. 

Masesermunan talaga ako nito ng malala ngayon. Hindi rin talaga kami pwedeng hindi makauwi dahil mangingisda pa kami mamayang madaling araw. 

Babawi na lang siguro kami ng pahinga sa linggo. Tutal malaki-laki rin naman ang perang ibinigay sa amin ng mga baklang iyon. Sa totoo lang, pwede na nga kaming hindi manghuli at mag tinda ng isang buwan. Madadagdagan na ang perang naipon ko, para makapunta sa Maynila.

Gusto ko kasing mag trabaho sa Maynila. Feeling ko kasi ay hindi ako aasenso kung narito lang ako sa Isla Ikako. Ramdam kong hindi ako para sa lugar na iyon.

“Mukhang malalim ang iniisip mo, ah. Hindi ka pa rin ba naka-move-on sa mga nangyari sa atin sa bahay ni Gov?” Tanong sa akin ni Kuya Uriel. 

“Gago, hindi. Tapos na ang pagkagulat ko. Nakapag-pachupa na nga ako sa kanila. Pero Kuya Uriel. Yun na ang una at huling pag sama ko sa iyo. Hindi ko talaga trip ang ganun. Pinagbigyan lang talaga kita ngayon. Hindi kita hinuhusgahan sa trip mo. Hindi ko lang nakikita ang sarili ko sa ganun. Pasensya ka na.” Tapat na sagot ko.

“Alam ko naman iyon at nauunawaan ko, Bro. Atleast naranasan mo. Sinama lang din kita talaga doon para madagdagan ang ipon mo.” Sagot nito na ikinagulat ko.

“Paano mong nalaman na nag iipon ako, Kuya?” Tanong ko rito. Natawa lang ito sa akin.

“Nakita kita isang beses na naghuhulog ng pera sa malaking lata. Hindi ko man alam ang dahilan ng pag iipon mo o kung saan mo iyon dadalhin ay suportado kita dyan, Bro. Ramdam ko kasing hindi ka para sa Isla Ikako. Saka ito, idagdag mo na sa ipon mo.” Tugon nito sa akin sabay abot ng pera na ibinigay din rito ng mga baklang iyon.

“Luh. Parang gago si Kuya Uriel. Okay na ako rito. Malaki-laki na rin itong binigay sa akin. Saka sa iyo yan, diba kailangan mo rin ng pera. Kaya ka nga nag tungo sa Beh mo.” Sagot ko rito sabay balik ng pera na inabot nito pero hindi na nito iyon tinanggap.

“Gago. Joke-joke lang yun. Para sa ipon mo talaga iyon, kaya kita dinala sa Isla Tamarrah. Wag ka ng matigas ang ulo. Sumunod ka na lang. Dami mo pang ebas. eh.” Natatawang sambit nito sa akin. 

Kinalma ko saglit ang sarili ko para hindi ako mapaiyak. Tang ina. Na-touch ako sa ginawa nito. Hindi ko talaga inaasahan iyon. Kaya naman isang simpleng at taos pusong paghingi ng salamat na lang ang tanging naitugon ko sa kanya.

“Salamat, Kuya Uriel.” Wika ko rito na ikinatango lang nito. Sabay higa sa may kama na naroon sa loob. Alam ko naman na ayaw din nito ng drama. Kaya naman umiwas agad ito.

Lagpas alas-dose na ng madaling araw ng makarating kami sa may pampang. Nag pasalamat lang kami kay Mang Digong at pagkatapos ay mabilis na kaming tumakbo ni Kuya Uriel. Nag laro pa nga kami ng paunahan na makarating sa bahay. 

Naunahan ako ni Kuya Uriel. Malapit na sana ito sa bahay, pero bigla itong napatigil sa pagtakbo. Paano kasi ay nakita nito si Nanay na nasa may pintuan, kasama pa si Yael at si Kuya Raph. Halatang inaabangan ang aming pagdating. Nalintikan na.

“Sige ikaw na ang mauna, Bro. Mukhang masasapok tayo ng matindi ni Nanay at Kuya Raph.” Wika ni Kuya Uriel.  Mabilis itong  nagtago sa may likuran ako. Maging ako ay bumundol ang kaba sa dibdib. Lalo na ng makita ko ang nakasimangot na itsura ni Nanay, habang papalapit kami sa bahay. 

“URIEL LUIS at GABRIEL CARLOS…! Ano sa tingin nyo ang oras na, ha? Uwi pa ba iyan ng matinong lalaki, ha...! Grabe kayong dalawa. Pinag-alala niyo ako. Mga hinayupak kayo...!” Sikmat sa amin ni Nanay ng makalapit na kami rito. 

Sa lakas nun ay tila nabingi na yata ako. Halata sa mukha nito na naiinis talaga ito sa amin. Kung may hawak nga lang itong patpat o pamalo ay baka na hampas na iyon sa amin.

“Sorry, Nay. Napasarap lang ang inuman sa kabilang bayan. Nawala sa isip namin. Sorry din kung hindi na ako nakapag paalam sayo kanina at si Kambal na lang ang nasabihan ko. Wala po kasi kayo rito sa bahay ng umuwi na ako.” Sagot ko. 

Nag inuman naman talaga kami. Yun nga lang hindi sa kabilang bayan. Sa ibang Isla. Tapos hindi lang inuman ang nangyari sa amin. Pero hindi ko na iyon sinabi at baka mawindang pa ito.

“Kasalanan ko pa pala. Naku ka, Gabriel. At ikaw naman na damuho ka. Kung saan-saan mo na naman dinadala ang kapatid mo. Napaka pasaway mo rin talaga, Uriel ah. Kayo ang papatay sa akin sa pag aalala. Hindi ko naman kayo pipigilan na mag lakwatsa. Alam nyo yan. Basta mag sabi lang kayo ng maaga at kung anong oras kayo uuwi ng hindi ako nag aalala.

Paano yan gigising pa kayo ng umaga. Eh, mag aala una na. Makakatulog pa kaya kayo niyan. Wag na kayo mangisda bukas. Mag pahinga na lang kayong dalawa.” Naiinis pa na wika sa amin ni Nanay, pero bakas rin naman sa boses nito ang pag aalala.

“Sorry, Nay. Hindi na po mauulit. Ako rin talaga ang may kasalanan kung bakit hindi kami nakuwi agad ni Kuya Uriel. Masyado akong nag enjoy. Kaya nawala sa isip ko ang oras. Saka kaya naman namin mangisda ni Kuya Uriel. Kahit konti lang ang tulog namin. Para saan pa ang laki ng katawan namin.” Tugon ko pa kay Nanay.

“Kayong bahala. Hala, pumasok na kayo sa loob. Nang makatulog pa kayo kahit konti. Mamayang umaga ko na lang kayo papagalitan ulit. May part 2 pa ito. Baka akala niyo.” Sambit nito sa amin. Napapakamot sa ulo na lang akong napangiti rito. Inalalayan na rin ito papasok ni Yael. Halatang close na close na ang dalawa.

Papasok na rin sana kami sa loob ng biglang tanungin ni Kuya Uriel, si Kuya Raph kung bakit naroon ito sa bahay. 

“Lumayas si Dina. Ayoko naman mag stay mag isa sa bahay. Nakakalungkot. Kaya dito muna ako matutulog. Ayaw niyo ba?” Tanong ni Kuya Raph, sa amin na nakangiti.

“Oo ayaw namin. Hahaha. De-joke lang, Kuya. Sa kwarto ba natin muli ikaw matutulog?” Tanong pa ni Kuya Uriel. Naging silid na kasi niya iyon, buhat ng magpakasal sila ni Ate Dina. 

“Hindi. Dito na lang ako sa sala.” Sambit nito. 

Ha. Bakit sa sala? Eh, doon natutulog si Yael.

“Luh. Malaki naman ang silid natin. Doon ka naman natutulog dati, Kuya Raph.” Tugon ni Kuya Uriel.

“Hindi na. Silid mo na iyon. Ayos lang ako. Sanay naman ako matulog sa katre. Hahaha.” Mariing pagtanggi nito sa amin.

“Eh, diba doon natutulog si Yael. Saan siya matutulog?” Tanong ko.

“Masyado na silang close ni Nanay. Kaya tabi na lang sila sa silid nito. Ayos na rin iyon para may katabi si Nanay. Nurse pala ang bata na yan sa Maynila.” Sagot ni Kuya Raph.

Hindi pa nga pala kami nakakapag-usap ng lalaking iyon. Laging may nagiging hadlang talaga. Kinakabahan ako na hindi mawari dahil sa pagiging malapit din nito kay Nanay. Parang lahat yata ng makasalumuha nito ay nagugustuhan agad ito.

Nag hilamos lang kami ni Kuya Uriel at pagkatapos ay nag punta na kami sa kanya-kanya naming mga silid. Naabutan kong tulog na tulog na sa kama si Kambal. Tila ba pagod na pagod ang itsura nito ngayon. Napagod siguro dahil iniwan ko sa tindahan na mag isa. Di bale, bukas babawi na lang ako rito. 

Bibilhan ko na lamang ito ng paborito nitong milk tea na winter melon ang flavor. Humiga na ako sa tabi nito at ipinikit ko na ang mga mata ko. Dala marahil ng pagka pagod at pagkaubos na rin ng tamod ay nakatulog na rin ako bigla. 

Kahit paano ay naging malalim ang naging tulog ko kaya ng gisingin na kami ni Kuya Raph ay hindi naman naging masakit ang ulo ko. Late na nga kami ginising nito. Siguro dahil alam na puyat kami.

“Hindi pa rin ba kayo nag kakaayos ni Ate Dina, Kuya Raph.” Tanong ko rito habang naglalayag na kami papunta sa gitna ng karagatan.

“Hindi pa. Selos. Lagi na lang nagseselos. Hindi ko alam pero parang pinagtitripan ako ng Ate Dina niyo. Porket alam niyang mahal na mahal ko siya. Mabuti na lang at nakinig ako kay Yael.” Sagot nito sa amin.

Yael? Paano napasok si Yael doon?

“Huh? Nakinig kay Yael?” Curious na tanong ko. 

“Kagabi kasi nung gulong-gulo ang isip ko. Gusto ko sana na makausap ka. Kaya lang wala ka, nag inuman pala kayo  ni Uriel. Si Nanay naman ay abala pa. Tapos si Kuya Michael naman ay kausap sa video call ang asawa niyang si Ate Jenny. Si Hariel naman ay wala rin. Nag paalam daw kay Nanay na may kikitain na kaibigan. Kaya si Yael ang nag tyaga na makinig sa kadramahan ko. Hahaha. Kahit paano ay gumaan ang pakiramdam ko.” Paliwanag nito. 

Saan naman kaya nagtungo si Kambal? Hindi naman nito ugali na umalis ng bahay dahil taong bahay lang ito. Mas gusto nga lang nito na nasa loob lang ng bahay at nag M-ML.

“Ganun ba. Ano naman ang ipinayo niya sa iyo?” Tanong ko pa. Ibang-iba talaga ang kursyunidad ko, kapag si Yael na ang nasasama sa usapan talaga.

“Na ipakita ko rin kay Dina, na lalaki ako. Ipakita ko na kaya ko rin siyang mawala sa buhay ko. Ibalik ko raw ang bayag ko na tinapaktapan ni Dina. Kung hindi pa sinabi sa akin ni Yael, na tine-take for granted ako ng malala, hindi pa ako malilinawan. Kahit na sinasabi ninyo rin sa akin iyon. Kagabi lang talaga ako natauhan. Lalo na ng ipamukha na sa akin ni Yael, ang kamalditahan ni Dina. Doon ko lang din na realized. Angas nga, eh.” Sagot nito sa akin.

“Talaga. Mabuti naman kung ganun. Ano na ang balak mo ngayon, Kuya Raph?” Tanong ko pa. 

Gusto ko sanang sabihin dito, na kaya ba ito nakakagawa ng kataksilan kay Ate Dina ay dahil doon. Hindi ko na lang isinatinig iyon. Baka magulat pa ito at mag usisa pa.

“Bahala na siya sa buhay niya. Dapat pala hindi ko muna siya pinakasalan. Nagsisisi tuloy ako. Kita mo ngayon, lumayas na naman sa bahay. Ni-hindi man lang sa akin pinapaalam, kung saan siya mag pupunta. Tapos uuwi lang iyan kapag gusto niya.

Alam mo bang palagi niya iyon ginagawa sa akin. Ako naman itong si tanga. Kapag umuwi na siya ay napapatawad ko na lang agad. Lalambingin ko pa, na parang ako ang may kasalanan. Samantalang siya naman ang nagsisimula lagi ng away. Pagod na ako, Gabriel. Kung ayaw niyang umuwi, eh di wag. Napuno na ako. Kaya bago ko pa siya masaktan ng pisikal ay ako na lang din muna ang lalayo at iiwas. Ako naman muna.” Mahabang salaysay nito.

Hindi ko akalain na malaki na pala ang problema ng dalawa. Grabe na pala ang pag titiis nito ng hindi namin nalalaman. Madalas kasi ay kinikimkim na lang nito ang lahat. Kung hindi pa namin ito pilitin ni Kuya Michael na mag sabi ay hindi pa ito magsasabi talaga. Mabuti na lang at nandun si Yael. Kahit paano ay may nakausap ito.

Minsan talaga masarap mag sabi ng problema sa taong hindi mo kilala. Kasi panigurado makikinig lang iyon at hindi magiging bias kapag nag payo na ito. Nakabuti rin pala ang pag s-stay nito sa amin. Bukod sa nagkaroon na ng personal na Nurse si Nanay ay may nakakausap din ito. Napansin ko nga ang pag sigla ng aura ni Nanay. Nagsimula iyon noong tumira na sa amin si Yael..

“Welcome ka naman sa bahay, Kuya Raph. Mas masaya nga, eh. Kasi kumpleto ulit tayo. Kaya sa silid ka na lang ni Kuya Michael mag stay. Ginawa ng bodega yun dahil walang natutulog. Mamaya tulungan kitang mag ayos doon.” Tugon ko na ikinangiti ni Kuya.

“Salamat, Gab. Actually yun nga ang balak ko. Medyo masakit din talaga humiga sa katre. Malamok pa. Hahaha.” Wika nito.

“Raph, halika nga rito. Ano bang ginagawa mo dyan?” Pagtawag ni Kuya Erning.

“May ginagawa ako rito. Si Kuya Michael na lang muna ang utusan mo dyan.” Sigaw ni Kuya Raph kay Tiyo Erning. 

Bakas sa mukha nito ang pagka-asar. Ngayon ko lang nakita na naasar ito kay Tiyo. Hindi rin ito sumunod ngayon.

“Hindi niya alam ito. Halika na rito at kailangan kita.” Pagpupumilit pa rin ni Tiyo Erning, pero hindi talaga ito pinansin ni Kuya Raph at sinimulan na lang ayusin ang lambat na hawak nito. 

“Alam niya yan. Dyan nga ako natuto.” Sagot pa nito.

Kaya naman wala ng nagawa pa si Tiyo at napabuntong hininga na lamang. Skaa nito nilapitan si Kuya Michael. Gusto ko sana tanungin ito kung may di pagkakaunawaan sila ni Tiyo Erning. Kaya lang baka isipin pa nito na chismoso ako. Sasabihin naman nito sa akin iyon, kapag handa na ito.

“Sige, Kuya Raph. Doon na muna ako at sabihan mo lang ako kung may problema. Alam mo naman na makikinig lang ako lagi sa iyo. At kakampihan na rin. Hahaha.” Sambit ko na ikinangiti nito. Nagpasalamat ito sa akin, bago ko inayos ang iba pang gagamitin namin sa pangingisda.

------------------------------------------------------------------------------

TALIPAPA sa ISLA IKAKO

 

“Kambal, saan ka pala galing kagabi. Sabi ni Kuya Raph ay umalis ka raw ng bahay. Naks naman! Gumagala ka na ngayon, ah.” Pagbibiro ko habang naglilinis ako ng isda. Nasa pwesto na kami sa talipapa. Napansin kong natigilan ito at hindi agad nakapagsalita.

Kanina ko pa napapansin na parang ang tamlay nito at walang kasigla-sigla. Ang bagal pa nito mag lakad. Nang tanungin ko naman ito kanina ay masakit lang daw ang katawan nito.

“Wag ka na kasi kumilos at umupo ka na lamang diyan. Ikaw na lang ang mag sukli sa kanila. Pina-pauwi na kasi kita, ayaw mo naman. Tigas din ng ulo mo. Ano ba kasing nangyari sa iyon at bigla bigla na lang sumakit katawan mo?” Tanong ko ulit dito.

“May pigsa kasi ako sa may bandang pwet, Bal. Kaya medyo hindi maganda ang pakiramdam ko. Saka nakipag laro lang ako ng ML sa mga kaibigan ko. Saglit lang din naman iyon. Sa may Isla Verde lang naman iyon.” Sagot nito sa akin.

“Hahaha. Hinog na ba? Pisain natin mamaya. Ako na pipisa.” Sabik pang sambit ko. Sinabihan lang ako nito ng gago.

Saka sa Isla Verde pa talaga ito dumayo para lang makipaglaro. Puntahan pa naman iyon ng mga turista. Sino naman kayang mga kaibigan ang pinuntahan nito roon? Hmmm…

“Ikaw, kumusta ang lakad niyo ni Kuya Uriel. Pasado ala-una na raw kayo nakauwi. Mukhang naka-diga ka na naman, ah. Mamaya malaman yan ni Susan. Ate Dina in the making pa naman ang isang iyon. Hahaha.” Natatawang pambawi naman nito sa akin.

“Hindi yan mangyayari dahil hindi naman kami mag syota. Saka wala akong balak na maging syota siya. Ikaw, baka gusto mo? Promise. Hindi talaga ako magagalit.” Ganting pangangasar ko.

“Uulitin ko lang ang sinabi ko kahapon, Bal. Salamat na lang pero hindi ko rin siya type. Si Kuya Uriel mukhang type niya. Kaya sa kanya mo na lang ibigay. Kaya lang hindi yata siya bet ni Susan.” Sagot nito sa akin. 

Sasang-ayunan ko na sana ito ng muling sumulpot ang dalawang lalaking bumibili ng boneless bangus. Nagulat pa nga ako dahil biglang nagmamadaling lumapit sa pwesto ko si Hariel. 

“Magandang gabi, HarHar. Ayos ka na ba?” Tanong ng lalaking nagngangalang Brandon. Hindi ko talaga gusto ang aura ng lalaking ito.

Saka bakit kinakamusta nito si Kambal? Bakit may nangyari ba na hindi maganda sa kapatid ko. Saka talagang alam nito kung sino sa amin si Hariel. Teka, HarHar? Tama ba ako ng narinig?

“Ayos lang naman ako, Brandon. Kayang-kaya naman. Kayo kumusta?” Tanong ng kapatid ko sa dalawang kupal. Hindi talaga maganda ang tingin ko sa dalawang ito. 

“Mabuti naman. Nga pala, binilhan ka namin ng pain reliever. Pasensya ka na sa amin. Hindi kasi namin napigilan. Ang hot mo kasi kagabi, eh.” Wika naman ng kasama ni Brandon.

Ano bang mga pinagsasabi ng mga kupal na ito sa kapatid ko? May ginawa bang hindi maganda ang mga ito. Tang ina.!

“Para saan ang pain reliever na iyan, Bal?” Tanong ko sa kakambal ko na nakataas na ang kilay. Kinukutuban talaga ako ng hindi maganda.

“A-Ah, e-eh. Wala ‘to Bal. Nabanggit ko kasi sa kanila na may pigsa ako at hindi ako makakasama sa game nila mamaya. Oo tama. Yun nga. Hindi ba, Brandon at Thomas.” Sagot nito sa akin na halata naman na gawa-gawa lang. Nakanda-bulol pa ito. 

Nagsisinungaling ito sa akin at ramdam ko iyon. Kambal kami. Kaya kilalang-kilala ko na ito.

Mas lalo lang naging tama ang hinala ko. Lalo na ng hindi pa sinang-ayunan ng dalawa, ang sinabi ni Kambal. Putang ina. Doon na nag init ang ulo ko. Agad kong tinigil ang nililinis kong isda. Mamaya pa naman iyon babalikan ng customer. Kaya iniwan ko muna iyon at hinarap ang dalawa.

“Tang ina. Anong ginawa niyo sa kapatid ko, ha?!” Inis na turan ko sa dalawa at inumang ang kutsilyo na hawak ko. Napaatras ang dalawang gago. Itinaas pa ng sabay ang mga kamay nila.

“Bal…! Ano bang ginagawa mo?! Shit! Wala silang ginawang masama sa akin. Para kang gago.” Asar na sambit sa akin ni Kambal. Pilit pa nga nitong inaagaw sa akin ang kutsilyo. 

Hindi ako naniniwala na walang ginawa itong mga tarantadong ito sa kapatid ko. Mas lalo pa akong naasar ng hindi ko man lang nakitaan ng pagka-takot ang dalawa. Tang ina. 

 

“Iniinis niyo talaga akong mga putang ina niyo, ah. Ano hindi ba kayo sasagot, ha?! Anong ginawa niyo sa kapatid ko...!” Sigaw ko sa dalawa. Inalis ko ang apron sa katawan ko at inilapag na rin ang kutsilyo. Mag mano-manong suntukan na lamang kami, para mas patas. Kaya ko naman sila sigurong patumbahin na dalawa.

Nakabuntot sa likod ko si Kambal at akmang susuntukin ko na sana ang mukha nung Brandon, pakiramdam ko kasi ay ito talaga ang may pinaka may kasalanan. Halata kasi sa pagmumukha nito na hindi ito gagawa ng maganda. Kaya naman dito ako unang bibigwas. Bukod sa mainit na talaga ang dugo ko sa kanya.

Lalapat na sana ang kamao ko sa mukha nito ng harangan iyon ng isang kamay. Doon tuloy tumama ang suntok ko. Napigilan ang pwersa na tatama sana sa mukha ng gago.

“Kalma, Mr Century tuna bod.” Wika ng binata na napansin may kakaibang kagandahan. Katulad ito ni Yael. Magandang-Pogi. 

Hawak nito ang kamao ko. Ramdam ko ang pagiging malakas nito dahil nagawa pa nitong ibaba ang kamao ko.

“Tito Andrei…!” Gulat na wika ng dalawang tukmol sa lalaking pumigil sa suntok ko. Tinignan lang nito ang dalawang ungas. Saka agad ng tumahimik.

“Ano bang problema rito, Mister. Bakit mo naman gustong sapakin ang mga kumag at pasaway kong pamangkin?” Tanong nito sa akin. 

Simple lang ang pagkakatanong nito, pero nakaka-intimidate na ang dating nito. Ngumingiti ito pero alam mong hindi ito basta-basta na madaling mapapatumba.

Hindi bat naharang nga nito ng ganun kadali ang suntok kong malakas. Napigilan niya iyon ng walang kahirap-hirap.

“Inagrabyado nila ang kakambal ko. Tang ina. Lalo na yang Brandon na yan.” Sagot ko habang dinuduro ang lalaking iyon.

“Gabriel, hindi nga. Kakabanas naman ito, oh. Kanina ko pa sinabi na hindi. Hindi nila ako inagrabyado. AWIT naman…!” Singit sa usapan ni Kambal, dahilan para mapatingin ang tinawag na Tito Andrei sa gawi nito. Tinignan nito ang kakambal ko mula ulo hanggang paa. Parang Sinusuri at pagkatapos ay napangiti ito.

“Hindi mo pa sinasabi sa kakambal mo? I see. Mabuti pa siguro ay sabihin mo na lang muna. Kasi mapapahamak ang mga pamangkin ko kapag hindi mo inamin. Syempre, hindi ko naman papayagan na saktan niya ang mga pamangkin ko. Kahit gaano pa kasusutil ang mga ito. Kapag nakausap mo na ang kakambal mo, at kapag nalaman niya na naagrabyado ka nga, ay wag kang mag alala. Ako pa mismo ang susuntok sa dalawang ito. Pangako yan!

At kayong dalawa, halika nga kayo. Napaka-pasaway niyo talaga.” Mahabang sambit nito kay Hariel. Sabay pingot sa tag isang tenga ng dalawang lalaking kinaiinisan ko.

“Aray, Tito Andrei ang sakit… Tito…!” Wika pa ng Brandon habang pilit inaaalis ang kamay na pumipingot sa tenga nito.

“Mabuti na lang at dumaan kami ni Tristan dito. Kung hindi mababangasan na iyang mukha mo. Hindi talaga kayo nag iisip na dalawa.” Narinig ko pang sabi nito bago nawala ang papalayo nilang katawan.

“Nakakainis ka naman, Kambal. Nakakahiya ang ginawa mo. Pinagtitinginan tuloy tayo ng mga tao. Asar…!” Inis na turan sa akin ni Kambal.

“Tang ina. Mali ba na ipagtanggol kita sa kanila, ha? Sorry, ah. Concern lang ako sa iyo. Halata kasi na inagrabyado ka nila. Magsisinungaling ka pa sa akin. Alam mo naman na ramdam natin kapag hindi nagsasabi ng totoo ang isa sa atin. Nakalimutan mo na ba iyon, Hariel?” Inis na turan ko rin sa kanya.

“Ieexplain ko rin naman sa iyo. Hindi mo kailangan na bastusin sila. Hindi naman nila ako inagrabyado. Ginusto ko rin iyon. Concern pa nga sila sa akin dahil binigyan nila ako ng gamot. Nakikita mo ba ito. Yun ba ang nang agrabyado. Mukha ba silang masamang tao?” Namumulang sagot nito.

“Eh, ano nga kasing nangyari sa iyo. Binugbog ka ba nila?  Kaya ba masama pakiramdam mo? Natatakot ka lang ba na sabihin sa akin. Tang ina, Bal. Kayang-kaya namin sila ni Kuya. Sabihin mo lang sa akin. Ora mismo susugudin ko sila.” Saad ko pa. Napahampas na lang ito sa may noo nito.

“Hindi nga nila ako na agrabyado. Ang kulit mo naman. Sasabihin ko rin naman sa iyo, Gabriel. Alam mo naman iyon, antayin mo lang ako. Wala naman akong inililihim sa iyo, diba. Ikaw nga itong may nililihim sa akin, pero kinulit ba kita? May narinig ka ba sa akin? Wala. Kasi hinihintay kita na sabihin mo sa akin. Respeto, Bal. Nakalimutan mo na ba yun. Iyon naman ang madalas na ginagawa natin. Saka ilang beses ko bang sasabihin. Hindi nila ako na agrabyado.” Banas na tugon nito sa akin. Napipilan tuloy ako sandali sa sinabi nito.

Masyado lang ako protected sa kanya dahil sa pinag tapat nito sa akin noon. Hindi kasi ito straight. Ang sabi nito sa akin ay fluid daw siya. Hindi ko naman alam kung anong ibig sabihin nun. Kung hindi pa nga ako nag research, ay hindi ko pa malalaman. Kaya nga ng malaman ko at maintindihan ko ang sinabi nito sa akin ay naging mas protektado pa ako rito.

Aminado naman ako na nag over react ako kanina, pero hindi ko mapigilan kasi baka nga naapi ito. Masama bang mag alala.

“Sorry. Syempre importante ka sa akin. Ayoko lang na ma-agrabyado ka.” Paghingi ko ng paumanhin dito. 

“Hay naku. Nag talik kaming tatlo. Ginusto ko iyon. Hindi nila ako pinilit. Kung tutuusin ay ako pa nga ang pumilit sa kanila, dahil idol ko sila. Kaya walang na agrabyado. Naiinis ako ngayon kasi nakakahiya sa kanila. Ano na lang ang iisipin nila sa akin?

Sasabihin ko din naman sayo yun ngayon. Kaya lang naunahan ako ng pagpunta nila dito. Naunahan din ako ng OVERREACTION mo...!” Inis pa rin na turan nito sa akin.

Tila pinompyang naman ang ulo ko sa bombang rebelasyon na sinabi nito. Nakipagtalik. Nakipagtalik ito doon sa dalawang kumag na iyon. What the fuck…!

“Marami naman ang pwede dyan, ah. Bakit doon pa sa dalawang mayabang na iyon.” Wala sa isip na nasabi ko.

“Marami namang iba dyan, ah. Bakit kay Isko pa?!” Ganting tanong nito sa akin na ikinatigalgal ko. 

Putang ina. Paano nitong nalaman iyon? 

“T-Teka lang, Bal. Ano yang pinagsasabi mo?” Deny to death kong pagtanggi. Umakto ako na walang alam sa sinasabi nito. Kaya lang kambal nga pala kami. Bago ang iba ay kami munang dalawa ang nakakaalam kung nagsisinungaling ang isa o hindi.

“Really? Hindi mo alam. Gusto mong tawagan ko ngayon si Isko? May number ako niya. Sa kanya natin itanong. Gusto mo? Ano, tatanggi ka pa.” Kastigo nito sa akin dahilan para umurong na lang ang dila ko at manahimik.

“Bunga lang naman iyon ng kalibugan. Ito naman.” Defensive na sagot ko pagkaraan. 

Tang ina. Hinding-hindi ka nga makakapag lihim sa kakambal mo.

“Bal, hindi naman ako nagagalit, kahit kanino ka pa makipag-sex. Buhay mo yan, eh. Susuportahan kita. Pwera na lang kapag hindi mo ginusto at pinilit ka. Pinilit ka ba ni Isko? Diba, hindi naman. Ako, pinilit ba ako nila Brandon at Thomas? Hindi rin.

Sana lang yung pag suporta na binibigay ko sa iyo ay ganoon din sana ang pag suporta mo sa akin. Kung totoong importante nga ako sa iyo. Igalang mo ang gusto ko. Gusto ko silang makatalik. Nag enjoy ako, sobra. Pipigilan mo ba ang kasiyahan ko?” Mahabang salaysay pa nito sa akin. 

Wala na. Talo na ako. May punto naman kasi ito. Napasobra nga siguro ako sa reaction ko kanina. Tang ina. 

“Sorry. Kung nag enjoy ka naman, eh di walang problema. So, ibig bang sabihin nito ay wala ka talagang pigsa? Kaya ka ba nahihirapan na umupo ay dahil…” Fuck. Hindi ko matuloy ang sasabihin ko. Hindi ko kasi alam kung ano ba ang magiging reaksyon nito. Napangiti na lang ito sa akin.

“Natira ako. Nakantot ako. Yun ba ang gusto mong sabihin? Oo ang sagot ko, Bal. Tama ka, hindi pigsa ang dahilan kung bakit masakit ang katawan ko at nahihirapan akong umupo. Wala talaga akong pigsa. Sorry nagsinungaling ako. Ang totoo niyan ay nakantot ako ng malala kagabi.” Matapang na pag amin nito sa akin. 

Tinignan ako nito ng mariin sa mata. Ramdam ko ang pagkatakot sa sinambit nito pero naroon din ang tapang ng pag amin nito. Kaya naman ano pa ba ang magagawa ko. Napangiti na lang din ako. 

“Ano, nag enjoy ka ba? Hahaha. Mukhang nasarapan ka at nawarak ka ng malala. Base na rin sa kalagayan mo ngayon.” Sambit ko na tinawanan na lang namin pareho.

Ganito lang naman kami mag away o mag talo ni Kambal. Mabilis lang nawawala. Hindi naman namin kayang tiisin ang isa’t isa. Palagi talaga kami nag uunawaan. Gaya na lamang ngayon.

“Sobra. Sa palagay mo ba magkakaganito ako, kung hindi ko na enjoy. Hahaha. Eh, ikaw ba. Nag enjoy ka ba kay Isko. Hahahaha.” Natatawa ng tanong nito. Nawala na rin ang kaninang inis namin sa isa’t isa. Kaya naman binalikan ko na ang nililinis kong isda.

“Hindi, eh. Nabitin ako. Binitin ako ni gago. Nga pala, paano mo nalaman na may nangyari sa amin? Sinabi niya ba sayo?” Tanong ko. Ang galing talaga nito manghuli.

“Hindi. Aksidente na nagkita kami sa talipapa kagabi. Habang hinihintay ko sila Brandon at Thomas. Nilapitan niya ako at  doon ko nalaman na sa may kubo na tambayan pala natin naganap ang kababalaghan na ginawa niyo. Punyeta ka. Hahaha. Hindi ka man lang natakot na baka may makakita sa inyo roon.” Natatawang sabi pa nito sa akin na ikinatawa ko na lang din ng malala.

“Oo doon nga. Hahaha. Anong sabi niya sa iyo at ano ang naging reaksyon mo?” Tanong ko.

“Nagulat ako syempre. Sabi niya kasi ay palagi na raw siya may baon na maraming condom at may lubricant na rin. Pwedeng-pwede ko na raw siyang kantutin, anumang oras ko gustuhin. Na-shock ako at sasapakin ko na nga sana siya, kaya lang nilubos-lubos ko na ang pagpapanggap ko na ikaw, since mukhang nagsasabi naman ito ng totoo. Nawindang lang talaga ako.” Sagot nito. Natatawa tuloy ako.

“Mabuti hindi nagpumilit na magpakantot sayo.” Tanong ko pa.

“Nagpumilit nga. Sinabi ko na sa ibang araw na lang dahil may lakad pa ako. Natipuhan pa nga niya sila Brandon at Thomas. Mas doon pa ako naasar. Uunahan pa ako ng gaga.” Sagot ni kambal sa akin na ikinatawa ko pa ng malakas.

“Hahaha. Hindi ko talaga akalain na matindi ang pagnanasa sa atin ni Isko. Wala naman talaga akong balak na kantutin siya nun. Kaya lang, inabutan tayo ng libog at nasaktohan na nandoon siya. Kaya wala na akong nagawa at sa kanya ko na bunton. Gustong-gusto rin naman niya. Tuwang-tuwa nga si gago.” Sagot ko.

“Hindi ko nga pala nasabi sa iyo yun pero hindi ko rin naman kasi sigurado. Napansin ko na iyon simula ng umiwas siya sa atin. Sinawalang bahala ko na lang kasi baka nga rin dahil may bago na siyang set of friends sa bayan kaya pinabayaan ko na lang din. Pero malansa nga si Isko.” Tugon ni Kambal sa akin na ikinatawa ko.

“Hindi ka galit na kinantot ko ang kababata natin, Bal?” Tanong ko rito. Hinugasan ko na ang kamay ko sa palanggana at inilagay sa supot ang isda. Pagkatapos ay humarap ako rito.

“Bakit naman ako magagalit. Kung gusto mo naman ang nangyari ay wala naman akong nakikitang masama roon. Ang mahalaga naman dun kung ginusto mo at wala kang pinilit. Masikip pa ba si Isko? Hahaha.” Tanong nito sa akin na ikinatawa ko.

“Masikip pa naman. Hahaha. Nabitin nga ako dun. Alam mo bang may boyfriend din pala siya?” Chismis ko sa kambal ko. Ganun naman ako kapag kausap ko ito walang tinatago.

“Wow. Hindi ko alam iyon. Good for him. Teka, may boyfriend na pero nakipag tikiman pa sa iyo. Tsk. tsk tsk. Very wrong.” Sagot ni Kambal sa akin. Medyo old school kasi ito. Inis na inis sa mga cheaters.

“Sabi niya open relationship naman daw sila ng boyfriend niya. Malayang tumikim ng iba.” Sagot ko rito. Ito’y ayon lang din naman sa sinabi sa akin ni Isko.

“Kahit na. Ikaw sinasabi ko sa iyo, mag ingat ka diyan. Baka mamaya nag sinungaling lang sayo yun. Iba pa rin ang walang sabit para tuloy lang ang ligaya at walang balakid. Hahaha.” Natatawang paalala nito sa akin. Bigla tuloy sumagi sa isip ko si Yael.

“Si Yael, nakausap mo na ba?” Tanong ko rito pagkaraan. Natahimik ito bigla sa tinanong ko.

“Hmhmmm.. Mabait siya at mukhang gusto siya ni Nanay pero... “ Putol nito sa sasabihin nito. Napakunot-noo ako at na-curious sa sasabihin nito. May napansin din ba itong kakaiba kay Yael. Fuck. Nahuli niya rin ba ito na may ginagawang kababalaghan?

“Anong pero?  May ginawa ba na hindi maganda?” Tanong ko ng di ko na matiis. Umiling iling lang ito sa akin at napaisip ng malalim.

“Misteryoso. Iyon ang tamang salita. Mabait naman. Masipag siya pero nahihiwagaan ako sa personalidad niya. Minsan kasi parang napapansin ko ang ugali niya ay paiba-iba. Ewan ko kung ako lang nakaka pansin nito. Eh, diba kami yung naiiwan sa bahay. O baka guni-guni ko lang din iyon. Basta ang hirap iexplain, Bal. Bukod pa iyon sa nakita natin doon sa ano niya, ah.” Sagot nito sa akin. 

So, hindi lang pala ako ang naka pansin ng tila pabago-bagong ugali ni Yael. Magingsi kambal pala. Kung napansin nito, malamang ay napansin din iyon ng ibang nasa bahay. Kailangan ko na talaga siguro siyang kausapin. Hindi ko pa rin naman kasi ito lubusang kilala. 

“Buti hindi tinatanong ng mga taga isla natin kung sino siya?” Tanong ko muli kay kambal. Sumimangot ito. Doon palang ay alam ko na napag chismisan na si Yael.

“Marami kaya ang nagtatanong. Mabuti na lang at matalino si Nanay. Mabilis niyang sinabi na anak ng malayong pinsan niya na nag babakasyon lang sa atin.  Tinanong na rin kasi namin si Yael kung ano ang nangyari sa kanya. Ang isinagot lang sa amin ay taga Maynila. Ulilang lubos. Inamin din niya sa amin ni Nanay na nag layas siya sa stepmother niya na nang aapi sa kanya. Hindi nga lang niya maexplain sa amin kung paano siya napadpad sa pampang na malapit sa atin. Kung saan nga natagpuan mo siya." Salaysay sa akin ni Kambal.

"Ano sa tingin mo, kumbinsido ka ba sa sinabi niya sa inyo?" Karagdagan na tanong ko rito.

"Hmhmm… 50/50 ako, Bal. Pakiramdam ko na may nililihim pa siya. Aside dun sa hindi natin dapat makita pero sigurado ako na alam niya na nakita na natin iyon. Siguro nahihiya lang siya na i-open-up sa atin. Kasi tinanong niya ako kung sino ang nag bihis sa kanya at sinabi ko na ikaw. Nanood lang ako. Hahaha." Sagot nito sa akin na natatawa.

"Pucha. Sa akin lang talaga. Eh, ako nga ang nag babala sa iyo. Gago ka. Hahaha." Sagot ko.

"I think he likes you, Bal. Palagi ka kasi niya tinatanong sa akin. Katulad na lang ng mga gusto at ayaw mo. Naasar pa iyon kay Susan. Nakwento kasi ni Nanay sa akin na yung ulam na dinala ni Susan kagabi, ay pinakain na lang daw nito iyon sa aso ni Aling Bale. Hahaha." Natatawang kwento pa nito sa akin. Napangiti naman ako ng lihim ng malaman ko na hinahanap ako nito.

"Gago. Hindi naman siguro. Ni-hindi nga kami nag uusap, eh. Sila Kuya Raph at Kuya Michael nga ang kinakausap niya palagi." Sagot ko. Ayokong umasa pero kahit paano ay natuwa naman ako.

"Talagang hindi yung ulam ni Susan ang concern mo, ah. Hahaha. Sabihin mo nga sa akin, gusto mo rin siya Bal, noh." Tanong nito.

Hindi ko kaagad naka sagot sa tanong nito dahil hindi ko naman sigurado. Ang alam ko lang nalilibugan ako sa kanya. Naiisip ko rin siya. Lagi nga siyang nasagi sa isip ko. Yun na ba ang ibig sabihin nun. Iniisip ko kasi baka dahil lang sa mainit na nasaksihan ko sa ginawa nila ni Kuya Michael. Kaya ako nagkakaganito.

Mabuti na lamang ay nagsidatingan na ang mga customer. Kaya naudlot ang pag uusap namin ni Kambal. Kahit paano ay nakaligtas ako sa mga tanong nito.

Mag aala siete na ng gabi ng maubos ang paninda namin. Kami rin talaga ang nauuna na maubos ang paninda, di gaya ng iba naming mga katabi. Nadadaan sa pagpapa-cute, kaya kahit paano ay dinadagsa ang pwesto namin ni Kambal.

Nang matapos makapaglinis ng pwesto at maayos ang banyera namin ay naglakad na kami palabas ng talipapa. Kaya lang napatigil kami ng makita namin na naghihintay sa isang gilid si Brandon.

Kung hindi ko lang ramdam na type ito ni Kambal ay baka nasapak ko na ulit ito o hinamon ng away. Pasalamat talaga ito at nakapag paliwanag na si kambal sa akin. Hindi ko pa rin siya gusto kay kambal pero pipilitin ko. Para sa kasiyahan nito.

“Sige na, kausapin mo na. Mukhang ikaw talaga ang sadya. Wag kang magpagabi, ah. Saka hindi ka pa magaling. Wag mo ng subukan na mag pa anong muli. Ako ng bahalang mag hintay kay Kuya Uriel.” Sambit ko na ikinatawa lang nito.

“Salamat, Bal. Bawi ako sa’yo soon.” Sagot nito sa akin at nag madali ng lumapit kay Brandon, na tinanguan naman ako. 

Pota, easy to get pala itong si Kambal. 

Habang hinihintay ko ang pagdating ni Kuya Uriel ay naisipan kong dumaan muna sa isang bakeshop. Ewan ko ba bakit naisipan kong bumili ng cake. Wala namang okasyon. 

Nag pabalik-balik pa nga ako kasi iniisip ko kung bakit nga ba ako bibili. In the end ay napabili rin ako ng chocolate cake. Na ngayon ay bitbit ko na nga. Naabutan pa ako ni Kuya Uriel na hawak hawak ko iyon. Katabi ng mga balde na walang laman.

“Naks. Kaninong cake naman yan? Ikaw, Bro ah. Hindi mo sinabi sa akin na may nililigawan ka na. Ano, napagtanto mo na ba na mahal mo na si Susan?” Tanong sa akin ng unggoy. 

“Baliw, hindi. Kay Nanay to. Sale kasi kaya napabili ako. Tara na nga, ang dami mo pang tanong eh.” Sambit ko na ikinatawa lang nito.

“Teka, nasaan si Hariel?” Takang tanong nito, na isa-isa ng pinasok ang mga banyera sa tricycle. Sa wakas napansin din nito na wala ang kapatid namin.

“Nakipaglaro ng ML sa mga kaibigan niya. Pinayagan ko na dahil pambawi sa pag iwan ko sa kanya kahapon. Kaya tara na. Uuwi naman yun mamaya.” Sagot ko na ikinatango lang nito. Ilang sandali pa ay na biyahe na kami pauwi sa bahay.

--------------------------------------------------------------------------------

“Wow..! Gabriel para kay Susan ba iyan? Naks naman ang sweet mo naman. Sana all.” Sigaw ni Brittany ng makita ko ito na nasa bungad ng bahay namin kasama si Susan na as usual ay may pahatid na naman na ulam.

“Hi Gabriel, Magandang gabi sa’yo. Tamang tama mainit init pa itong ulam na dala ko.” Sambit nito.

Kahit hindi pa sila inimbita sa loob ng bahay ay silang dalawa na agad ni Brittany ang pumasok. Napakamot na lamang ako sa ulo sa ginawa ng dalawa.

“Magandang Gabi sa inyo Nanay Ising.” Magiliw na bati ni Susan kay Nanay. Pagpasok ko ay nakita ko si Yael na nakatingin sa akin at sa dala kong cake. 

“Magandang gabi rin naman, Susan. Salamat sa palagi mong pagdala ng ulam dito kay Gabriel. Oh, kanino cake yan? May nag birthday ba na hindi ko alam?” Sambit ni Nanay ng mapalingon sa akin. Nilapitan ko ito at nagmano. Sasagot na sana ako ng unahan ako ni Brittany.

“Kay Susan po yata. Ayiieeeeeeee… Nag abala ka pa talaga Gabriel. Ang sweet nyo naman. Siguro nasarapan ka talaga sa halikan niyo nung nakaraan.” Taklesang sabi ni Brittany. Napatingin tuloy ako sa mukha ni Yael nun at kita ko ang pag bakas ng inis doon.

“Ano ka ba, Brittany. Siraulo ka talaga. Pasensya na kayo, Nay at Gabriel. Hindi na naman kasi nakainom ng gamot itong si Brittany. Salamat din, Gabriel at nag abala ka pa sa cake. Sa akin ba yan? Baka hindi sa akin yan, ah.” Wika nito na nahihiya pero nag assume na sa kanya nga iyon cake na hawak ko. 

“Uy, sabi na eh. Kay Susan talaga ang cake na iyan eh. Ikaw Bro ah, dumidiga ka na. Hahaha. Mukhang magkakasyota ka na. Hahaha” Singit ni Kuya Uriel sa usapan ng makapasok na ito sa bahay. 

Lahat tuloy sila ay nakatingin sa akin. Kaya wala na akong nagawa kundi iabot na lang ang cake kay Susan. Ayoko din naman kasi na maging isyu pa kung sasabihin ko na kay Yael ko talaga balak ibigay iyon. Fuck.

“Ang haba ng hair mo girl. Natatapakan ko na talaga...! Kainggit. Sana all.” Wika ni Brittany na parang kiti-kiti dahil kinikilig.

“Salamat, Gabriel. Nag abala ka pa.” Pagpapasalamat ni Susan. Nang kukunin na sana nito ang cake na inaabot ko ay bigla na lang kami nakarinig ng pagbagsak ng plato. Nagulat tuloy si Susan, dahilan para mahulog ang cake at tumaob sa sahig.

Sabay-sabay kaming napatingin sa gawi ni Yael. Hawak-hawak nito ang ulo nito at tila pinupukpok ang ulo nito sa nakikita kong reaksyon nito. Akmang lalapitan ko na sana ito pero naunahan na ako ni Kuya Raph.

“Anong nangyayari sayo Yael? Yael… Yael… Uy…!” Wika ni Kuya Raph. Mabuti na lang ay nahawakan agad ito ni Kuya at nasalo bago bumagsak sa sahig.

Parang naulit lang ang nangyari rito gaya ng una siyang inatake ng sakit ng ulo niya. Sabi rin sa akin ni Kambal ay madalas raw na sumasakit ang ulo ni Yael. Pero ito na ang ikatlong beses na nakita ko na nawalan ng malay ito.

Una yung pag gising nito noong dinala ko ito sa bahay. Ikalawa ay yung pagkatapos ng mainit na pagtatalik nila ni Kuya Michael. At ito na nga ang ikatlo.

“Yael… Yael...!” Tarantang sabi ni Kuya Raph dito. Chineck pa nito ang pulso ni Yael.

“Puta yung cake kooo…!” Hiyaw ni Susan ng mahulog ang cake nito at tumaob sa sahig. Akmang kukunin nito iyo sa sahig ng pigilan ko.

“Ako na Susan. Paki tingnan mo na lang si Yael. Please.” Wika ko. 

Agad naman itong sumunod sa sinabi ko. Lumapit ito sa pwesto ni Yael at Kuya Raph. Chineck nito ang kalagayan ng binata. Bakas sa mukha nito ang asar kay Yael pero dahil isa nga itong nurse gaya ni Yael ay ito talaga ang may karapatan sumuri sa binata.

“Okay naman siya. Wag na kayong mag alala. Nahimatay lang, more on nag inarte.” Wika ni Susan na nakasimangot. 

Mahina lang ang sinabi nito bandang dulo pero narinig ko pa rin iyon. Bakit kaya magaspang ang pinapakita nitong ugali kay Yael?

Sinabihan na ako ni Kambal na naaasar nga itong si Susan kay Yael. Kahit wala naman daw itong ginagawa sa babae. Kaya tuloy ginantihan ni Yael ng minsan magbigay ng ulam.

Pagbukas ko ng kahon ng cake ay nasira na ang disenyo niyon. Sakto naman na paglapit ni Susan, kaya nakita rin nito ang kalagayan ng cake na napilitan kong ibigay dito.

“OMG. Nasira na. Kakaasar naman. Balak ko pa naman sanang idisplay lang ito pero nasira na. Paano na yan?” Nagmamaktol na parang bata na saad nito. Iyon pa naman ang pinaka ayoko. Yung pabebe. Hindi pa bagay dito ang mag inarte ng ganun.

“Papalitan ko na lamang, Susan. Pasensya ka na.” Tugon ko at inilapag na lamang iyon sa lamesa. Ngunit agad nito iyong kinuha.

“Ayos lang, Gabriel. Salamat parin dito. Akin na lang ito. Sayang naman. Saka yung promise mo na papalitan mo, ah. Tuparin mo iyon, dahil aasa talaga ako. Magtatampo ako sayo kapag hindi mo tinupad.” Nakangiting ng wika pa nito. Tinanguan ko na lamang ito para matapos na.

Nakita kong binuhat ni Kuya Raph si Yael patungo sa silid ni Nanay. Doon kasi natutulog ito katabi ang Nanay namin. Dinaig pa talaga kaming mga anak. Susundan ko sana ito para tingnan rin ang lagay ni Yael pero pinigilan ako ni Susan. Kaya tinanaw ko na lamang ang papalayong katawan ni Kuya Raph na buhat si Yael. 

“Kumain ka na, Gabriel. Masarap kasi ito habang mainit pa. Nay Ising ako na po ang mag hain kay Gabriel. Practice na rin po ito, para sa future. Hahaha.” Wika ni Susan kay Nanay na siya sanang mag sasandok sa akin. 

Wala na lang din nagawa si Nanay sa pag pipilit ni Susan. Kaya pinaupo ko na lang din ito sa tabi ko. Ayoko kasi makatabi ang babaeng iyon. Nasasakal ako kahit wala naman kaming relasyon. Walang-wala talaga akong balak na magkaroon kami. Feeling ko mas masahol pa ang ugali nito kaysa kay Ate Dina. Hindi pa lang nito inalalabas iyon.

Nang maihain na nito ang pagkain ay umupo na rin ito sa pwesto na katapat sa akin. Hindi naman ako nagugutom. Kumain na lang ako dahil akala ko naman ay aalis na itong si Susan, kapag nahain na ako nito ang pagkain. Kaya lang nag stay pa ito at pinagmasdan akong kumain. Ang creepy lang.

“Masarap ba, Gabriel?” Tanong pa nito sa akin. Tumango na lamang ako. Yun lang ang naging pag uusap naming dalawa. Magtatanong ito at sasagot ako ng patapos na sagot.  Pero nakalimutan ko nga palang si Susan itong kausap ko.

Si Susan Masigasig. Hindi sumusuko kahit sinasabi ko ng ayoko sa kanya. Nahihiya lang talaga ako kung minsan dahil kay Nanay. 

Nang matapos akong makakain ay gusto pa sana nitong tumambay roon at makipag usap sa akin pero sinabi ko na lang na pagod pa ako at maaga akong magpapahinga. 

“Ganun ba. Okay, sige hatid mo na ako sa bahay. Nay, una na po kami ni Brittany. Ihahatid lang kami ni Gabriel.” Wika nito na pinangunahan na naman ako. Tang ina. Ginawa ko na lang din para matapos na at ng makauwi na ito.

“Ay may pupuntahan pa nga pala ako. Mauna na kayo, Susan at Gabriel.” Sambit ni Brittany sa amin. Kinindatan pa nga nito si Susan na halata naman na gusto lang talaga kami nito iwan na dalawa. Napabuntong hininga na lamang ako.

Hindi ako nagsasalita habang naglalakad kami papunta sa bahay nila. Nang nasa tapat na kami ng gate nito ay nag pasalamat ako sa ulam na ibinigay nito at magpapaalam na sana ng bigla na lamang ako nitong sunggaban ng halik sa labi.

Hindi ako kaagad makagalaw sa ginawa nito dahil sa gulat. Ini-lock pa nito ang mga braso nito sa batok ko para hindi ako makawala agad. Hindi ako kumilos at tinikom ko lamang ang bibig ko kahit ang dila nito ay pilit na pinapasok ang bibig ko. 

Nang mapansin nito na hindi ako tutugon sa ginagawa nito ay tumigil rin ito at pinakawalan ako. Nahihiya pa itong humingi ng paumanhin sa akin kahit sinadya naman talaga nito. Iiwan ko na lang sana ito roon at babalik na sa bahay namin ng hawakan nito ang kamay ko.

“Bakit ba ang ilap mo sa akin, Gabriel. Ano ba ang problema sa akin? Hindi ka ba nagagandahan? May ayaw ka ba sa ugali ko. Sabihin mo lang at babaguhin ko para naman pumasa sa standard mo. Magiging perfect girl ako para sayo. Mahalin mo lang ako.” Sambit nito sa akin.

“Hindi mo naman kailangan maging perpekto para sa akin. Hindi lang talaga kita kayang mahalin, Susan. Hindi talaga. Una pa lang ay sinabi ko na sayo yan. Kaya sana tigilan mo na ako. Hindi kasi maganda sa aming mga lalaki na naghahabol ang babae. Dapat kami ang naghahabol.” Sagot ko.

“Ayaw mo ba na hinahabol kita? Sige babaguhin ko. From now on, hindi na ako magiging easy to get sa paningin mo. Hindi ko lang kasi talaga mapigilan minsan kapag nakikita na kita, eh. Mahal na mahal kasi kita at alam kong ikaw lang ang nababagay sa akin. Ano pa ang ayaw mo, Gabriel. Sabihin mo sa akin, please.” Tugon nito sa akin na ikinailing-iling ko.

“Sa iba mo na lang ibigay ang pagmamahal mo, Susan. Wala talaga akong nararamdaman para sayo. Parang kapatid lang talaga ang tingin ko sayo.” Saad ko pa.

“Ikaw nga ang gusto ko. Ikaw lang…! Magbabago rin ang tingin mo sa akin. Saka sa porn nga may mga magkakapatid na nagtatalik. Kaya posible rin na madevelop ka sa akin, bigyan mo lang ako ng chance. Isang chance lang, Gabriel. Yun lang naman ang hinihingi ko.” Wika nito sa akin.

Ang sigasig talaga nito. Wala akong masabi. Fuck. Bakit ba kasi wala akong nararamdaman dito. Tang ina talaga. Baka pag kinantot ko ito ay makuntento na ito. Kaya lang ikinatatakot ko baka mas lalo lang ako nitong habulin. 

“I’m sorry, Susan. Hanggang kapatid lang talaga ang tingin ko sayo. Sige mauna na ako.” Pinal na sagot ko at hinatak na ang kamay ko na hawak-hawak nito. Pinakawalan naman ako nito. 

“Hindi pa rin ako susuko, Gabriel. Alam kong para talaga tayo sa isa’t isa. Kailangan mo lang ng time para mag isip upang ma-realize mo na ako ang para sa iyo. Wag kang mag alala at hindi ako susuko. Naririnig mo ba, Gabriel. Hindi kita susukuan…!” Sigaw pa nito sa akin na hindi ko na lamang pinansin. 

Pagkapasok ng bahay ay dumiretso agad ako sa silid ni Nanay at nakita kong wala roon si 

Yael. Sakto naman na nakasalubong ko si Nanay ng palabas na ako ng silid nito kaya tinanong ko na kung nasaan si Yael.

“Nay, nasaan si Yael?” Tanong ko rito. 

“Inilipat ng Kuya Raph mo sa dating kwarto ni Kuya Michael mo na inayos niya buong maghapon. Gising na rin naman na siya.” Sagot nito sa akin.

“Bakit doon? Ayaw niyo na ba siyang katabi, Nay?”  Tanong ko rito. Ano naman ang naisip ni Kuya Raph bakit pumayag ito na makatabi si Yael. 

“Gusto naman. Kaya lang natatakot kasi ako sa tuwing inaatake siya ng matinding pag sakit ng ulo niya. Natataranta ako, anak. Baka ako pa unang atakihin sa puso. Kaya sa kagustuhan na rin niya ay doon na siya naki share kay Kuya Raph mo. Tumulong pa nga siya roon kanina sa paglilinis ng Kuya mo. Saka pansamantala lang naman din ang Kuya Raph mo rito. Alam kong uuwi rin yan sa bahay nila. Patay na patay kaya ang kuya mo kay Dina.” Saad ni Nanay sa akin. 

Maging ito ay alam na baliw na baliw si Kuya Raph kay Ate Dina. Okay naman kasi makitungo si Ate Dina sa amin. Mabait naman ito. Kaya lang sobrang seloso talaga. Nasasaktan nito si Kuya Raph ng pisikal at ipinapahiya pa sa maraming tao.

“Oo nga, Nay. Ayos na rin iyon. Nakusap niyo na ba siya Nay. Tungkol sa kanya at kung saan ba siya nakatira. Ayos lang ba sa inyo na dito muna siya mag stay?” Sunod sunod na tanong ko kay Nanay. Tumango lang ito at ngumiti.

“Nakausap na namin siya ni Hariel. Kung ano lang din ang sinabi ng kambal mo sayo ay ganun lang din ang nalaman ko. Mabait si Yael, anak. Alam ko naman na may inililihim siya sa atin pero alam ko at ramdam ko na mabuting tao si Yael. Kaya kahit saan pa siya nanggaling ay okay lang sa akin na mag stay siya rito, kahit gaano pa katagal.” Tugon nito sa akin. 

“Ramdam ko rin naman iyon, Nay. Sige, ligo muna ako Nay at amoy isda pa ako. Nang makapag pahinga na rin po kayo.” Wika ko na lang dito para hindi na humaba pa ang usapan. Nag paalam na rin ako upang makaligo na. 

Pumasok na lang ako sa silid ko para kumuha ng twalya at agad nagtungo sa banyo. Mamaya ko na lang puntahan si Yael, para kamustahin para mag mukha naman akong gwapo sa paningin nito. May dahilan naman ako para puntahan ang kwarto ni Kuya Raph. Nangako ako rito kanina na tutulungan ito sa paglilinis.

Matapos makaligo ay papasok na sana ako sa silid ko upang mag bihis ng makita ko si Kuya Raph, na kumakain kasama si Yael sa hapag kainan. Niyaya pa nga ako muli ni Kuya Raph. 

“Busog na ako, Kuya Raph. Okay ka na ba, Yael?” Tanong ko rito ng mapatingin ito sa gawi ko. 

Kinilabutan ako sa paraan ng pag titig nito. Kitang-kita ko kasi na sinipat talaga nitong mabuti ang katawan ko. Lalo na ang kargada kong naka bukol sa puting twalya na naka tapis sa bewang ko. Hindi tuloy maiwasan ng pagkalalaki ko na mag pakitang gilas.

Wala pa naman akong brief dahil nakaugalian ko ng mag bihis sa silid namin ni Kambal pagkatapos maligo. Kung hindi ko pa muling tinanong ito ay hindi pa ito sasagot.

“Yael? Yael? Sabi ko kumusta na ang pakiramdam mo. Okay ka na ba?” Tanong ko. Doon lamang ito natauhan sa pagkakatulala sa akin.

“Ako ba? O-Oo, okay na ako. Salamat sa pag aalala.” Sagot nito sa akin. Tila nag iba na naman ang timbre ng pananalita nito. Maging ang kilos at galaw nito ay kakaiba. 

“Mabuti naman. Sige, kain lang kayo diyan.” Sagot ko na lamang at naglalakad na papuntang silid ko. Hindi talaga sila nag salita na dalawa hanggat hindi ako nakakalagpas sa kusina. Bagay na ipinag taka ko.

Pinag uusapan ba ako ng dalawa. Hindi ko tuloy mapigilan ang maparanoid. Tang ina. Nang maka pag bihis ay humiga na ako sa kama. Inilagay ang headset sa tenga at pumikit.

Anong oras kaya uuwi si kambal. Bute pa ito kahit mag puyat ay ayos lang. Hindi naman kasi nito kailangan mangisda eh.  Nasaan na kaya yun? Sinabihan ko na wag mag tagal dahil hindi pa magaling eh.

Matapos hindi umepekto ang pag pikit ko ay nag tingin-tingin na lamang ako ng mga videos na naka post sa fb. Nalibang ako sa mga napanood kong mga reels doon, kaya naman hindi ko na namalayan ang oras.

Pag tingin ko nga sa oras ay pasado alas onse na ng gabi. Tinext ko na si Kambal kung nasaan ito at sumagot naman ito na pauwi na. Ilang minuto nga lang ang nakalipas ay bumukas na ang pintuan ng silid namin at bumulaga ito.

“Hanep. Sayang-saya, ah. Mukhang nag enjoy ka sa date niyo ng Brandon na iyon, ah. Ngiting-ngiti, oh.” Pangangasar ko na ikinatawa lang nito. Hindi man lang nag deny ang loko.

“Masaya lang ako. Pagbigyan mo na. Minsan lang naman, eh. Oh, ikaw bakit gising ka pa? Maaga pa gising mo bukas, diba.” Balik tanong nito sa akin.

“Naging abala sa panonood ng mga tiktok videos. Saka hinihintay rin kasi kita.  Teka at mag babanyo ako. Maliligo ka pa ba?” Tanong ko rito bago ako lumabas.

“Hindi na. Nakaligo na ako sa resthouse ng kaibigan ni Brandon.” Kaswal na sagot nito sa akin at humiga na sa kama nito na katapat lang ng kama ko. Ang gago nakiligo pa sa ibang bahay. Malamang hindi lang pag ligo ang ginawa nito.

Kaya pala hindi pamilyar ang suot na damit nito ngayon. Siguro sa pagmamay ari rin ni Brandon ang suot nitong jersey. May nakalagay kasi na Le Grande Kings sa harapan. Nakita ko rin ang AYALA na nakalagay sa likuran ng suot nito.

Hindi na lamang ako nag komento at naglakad na papunta sa banyo. Matapos mailabas ang dapat ilabas ay sumilip muna ako sa silid ni Kuya Raph. Inaalam kung gising pa si Yael. Sabi kasi ni Kambal sa akin minsan ay gising pa raw ito ng ganoong oras. Gusto ko sanang kausapin ito. 

At itanong dito ang dapat sasabihin nito dapat sa akin. Kakatukin ko na sana ang pintuan ni Kuya Raph ng biglang lumitaw si Kuya Uriel. Mukhang kakauwi lang din nito. Kaya pala bigla itong nawala kanina. 

“Saan ka galing?” Tanong ko rito. Ngumisi lang ito sa akin. Inilagay ang daliri sa bibig nito para tumahimik ako at saka pumasok sa sariling silid nito. Lasing ba yun? Hindi ko na lang din inusisa iyon at kinatok na lang ang silid ni Kuya Raph.

Nakailang katok na ako ngunit wala pa ring sumasagot sa likod ng pintuan na iyon. Tulog na ba sila? Ayoko naman na pumasok na lang basta at kabastusan naman iyon.

Paalis na sana ako at pabalik na sana sa silid ko ng lumabas muli si Kuya Uriel sa silid nito. Napatingin tuloy ako rito.

“Hinahanap mo ba si Kuya Raph at Yael?” Tanong nito sa akin. Obvious ba? Tumango ako sa tanong nito sa akin.

“Puntahan mo sa bahay niya. Ang alam ko nag tungo sila roon ni Yael, eh. May kukunin daw kasi si Kuya Raph, na ibang gamit sa bahay nila ni Ate Dina.” Sabi nito sa akin. 

“Bakit hindi mo tinulungan? Baka kailangan nila ng tulong.” Tanong ko rito. 

“Inalok ko, gago. Kaya lang tumanggi sila at sinabing kaya na nila. Kanina pa iyon, akala ko nga ay nakabalik na sila. Malamang nag enjoy. Hahaha.” Sagot ni Kuya Uriel sa akin. 

“Walang sumasagot sa silid ni Kuya Raph. Baka nandun pa sila. Puntahan ko na nga at tanungin kung uuwi ba rito sa bahay o doon sila matutulog. Wala naman kasing phone si Kuya Raph para itext.” Sabi ko kay Kuya Uriel.

Hindi kasi gumagamit ng phone ito. Ayaw ni Ate Dina dahil noong meron ito ay kung sino sino ang tumatawag kay Kuya Raph. Kaya minabuti na lang din nito na wag ng mag phone. Tutal nandito lang naman kasi sa iisang isla at madaling mapupuntahan kung sakaling may sasabihin o kakailanganin.

“Samahan pa ba kita o kaya mo na?” Tanong nito. Umiling ako rito. 

“Ano ako chicks? Takot sa dilim. Hahaha. Sige na, Kuya Uriel. Mag jakol ka na diyan. Hahaha.” Sambit ko na natatawa. Minura lang ako ng kumag.

Pagpasok ko sa silid namin ni Kambal ay kumuha lang ako ng jacket. Tinanong pa nga ako nito kung saan ako pupunta.

“Puntahan ko lang si Kuya Raph sa bahay nila. Itatanong ko kung uuwi pa ba sila dito ni Yael o doon na lang sila matutulog sa kanila. Lumabas daw kasi sila kanina sabi ni Kuya Uriel sa akin.” Sagot ko sa tanong nito at pumalabas na ng bahay namin. 

Dulong bahagi lang naman ng isla ang bahay nila Kuya Raph at Ate Dina. Tulog na ang mga tao sa kani kanilang bahay. At mga pag hampas na lang ng dagat sa dalampasigan, ang maririnig mo. 

Hindi kaya nakauwi na si Ate Dina sa bahay ng mga ito. Kaya naman hindi na nakabalik ito sa bahay namin. Pero bakit si Yael ay hindi pa nabalik? Isa lang ang paraan para malaman iyon. Ang puntahan talaga ang bahay ni Kuya Raph.

15 minutes din akong naglakad bago narating ang bahay nito. Bukas pa ang mga ilaw roon senyales na gising pa ang mga tao sa loob. Akmang kakatukin ko na ang pintuan nila ng marinig ko ang pag sigaw ni Yael. 

Hindi ko masyadong narinig iyon pero sigurado akong boses nito ang sumigaw. May kaaway ba ito? Inilapat ko na lamang ang tenga ko sa may pintuan.

“Ulitin mo ang sinabi mo. Gusto ko malakas. Sabihin mo ulit iyon, with feelings. Isigaw mo…!” Wika ni Yael sa kausap nito. Si Kuya Raph ba ang sinasabihan nito ng ganun?

“C-Chupain mo na a-ako, Master…! Parang awa mo na...!” Sigaw ni Kuya Raph. Napaatras ako sa kinatatayuan ko sa sigaw nito. Tumingin-tingin pa ako sa paligid. 

Mabuti na lamang at medyo malayo-layo ng konti ang mga bahay na malapit dito. Dahil kapag nagkataon ay paniguradong maririnig din nila ang sinambit ni Kuya Raph, sa lakas ba naman ng isinigaw nito. Nang nakabawi sa pagkabigla ay idinikit ko muli ang tenga ko sa pintuan.

“Very Good, Raph. Yan ang gusto ko sa iyo, eh. Napaka masunurin. Kaya naman ng una ko pa lang masilayan ang mukha mo at katawan mo, sinigurado ko na sa isip ko na hindi pwedeng hindi ka mapasakin. King ina ka. Bakit ba ang sarap mo…!” Tugon ni Yael. 

Pagkatapos ni Kuya Michael. Ngayon naman si Kuya Raph? Nympho ba ang lalaking ito?

Ano na naman kaya ang ginawa ng binatang ito at ganun-ganun na lang kung mapasunod si Kuya Raph? Parang kagaya lang ito ng kay Kuya Michael. Napasunod din nito iyon ng walang kahirap-hirap. 

“Sabik ka na bang muling machupa ng magaling kong bunganga at lalamunan, Raph? Sabik na sabik ka na ba?” Tanong ni Yael rito.

“Opo, Master...! Sabik na sabik na po. Tang ina...!” Sigaw ni Kuya Raph na muling narinig ko. 

Tangina. Ano na naman kaya ang nangyari? Kailangan kong makita ang itsura nila. 

“Masunurin ka talaga. Dahil dyan, may premyo ka sa akin. Hindi lang butas ko ang matitikman ng pwet ko ang matitikman mo. Maging itong masikip kong puke. Hahahaha. Gusto mo ba yun, Raph? Gusto mo bang matikman ang puke ko?” Wika ni Yael.

Tang ina. Kailangan ko talagang makita ang nangyayari sa loob. Kaya naman umalis ako doon at nag hanap ng bintana na pwede kong masilip, upang makita ang mga nagaganap sa loob ng bahay ni Kuya Raph.

Umikot ako sa likod bahay ng mga ito. Sakto naman na bukas pala ang pintuan sa likod papasok sa kusina nila Kuya Raph. Kaya naman dahan dahan akong pumasok roon. Sinarado ko iyon ng makapasok na ako sa loob. 

Sinigurado ko rin na wala silang maririnig na paghakbang ko. Tahimik kong tinahak ang papunta sa sala. Kung saan naroon nanggagaling ang boses ni Yael. Mabuti na lang at may malaking cabinet na pwede kong pag taguan.

Nagtago ako sa likod nun at sinilip sila sa gilid. Tamang tama lang din na nakatagilid sa pwesto ko ang dalawa.

 

Hindi na ako nagulat sa nakita ko. May kutob na ako na brief na lang ang kasuotan ni Kuya Raph. Ang hindi ko lamang inaasahan ay ang pagkakatali ng dalawang kamay sa likod ng kinauupuan nito.

Nakatayo sa harapan nito si Yael, na naka brief na lang din tulad nito. Busy ito sa pag lapirot ng dalawang utong ni Kuya.

“AHHHhHHHHHHhh… M-Master ang sakit… Fuck! I-Itigil mo muna.. AHHHHHhhhhhHHhhhh… Tang ina…” Sambit ni Kuya. Hindi ko alam kung ungol ba iyon ng nasasarapan o nasasaktan. Pareho yata.

“Paano kung ayoko. May magagawa ka ba?” Wika ni Yael ng nakakaloko. Mas tinindihan pa nito ang pag kurot-kurot sa utong ni Kuya Raph. Kaya naman napapadyak na lamang ito.

“Uuuggghhh, Tang ina…  M-Masteeeerrrrr… AHHHHHHHHHHhh… Putang ina.” Mura pa ni Kuya Raph. Walang nakabukas na electric fan sa sala nila. Kaya naman tagaktak na ang pawis sa buong katawan nito. Parang kumikinang tuloy iyon sa liwanag. 

Malalakas na pagtawa lang ang isinukli ni Yael dito. Halatang pinapahirapan nito ng husto si Kuya Raph. Nasisiyahan at nalilibugan ba ito roon?

“Nakikita mo ba itong matinding pag bukol ng burat sa loob ng brief mo, Raph. Ibig sabihin lang nito na nagugustuhan ng katawan mo ang pagpapahirap na ginagawa ko. Shit...! Ikaw talaga ang lalaking hinihintay ko. Naalala ko tuloy sa iyo si Terrence. Fuck...!” Excited na wika ni Yael.  Sinong Terrence naman kaya ang tinutukoy ng binatang ito.

“M-Master, Pleaseeeeee… AHHHHHHHHHhHHHHhhh… Tangina...!  AHHHhHHHHhHhhHHhhhh… Shit. Shit…!” Pakiusap ni Kuya Raph kay Yael. Pagkatapos nun ay binitiwan na nito ang utong ni Kuya.

Kitang-kita ko ang mayinding pamumula ng dalawang utong nito, sanhi ng matinding pagkurot na natamo nito. Akala ko nga ay lulubayan na ni Yael, ang utong ni Kuya Raph. Subalit may iba pa palang plano ito roon.

Agad na sinipsip nito ang kanang utong ni Kuya. Malalakas na tunog na pag sipsip ang pumailanlang sa paligid. Kasabay nun ang mas lalo pang malakas na pag ungol ni Kuya Raph.

“AHHhHHHHhhhh… T-Tang ina, Master…! AHHhHHHHHHhHhh.. Ang s-saraaaap.. TANG INA!” Hiyaw ni Kuya Raph. 

Walang sinayang na minuto si Yael, dahil matapos nitong pagsawaan ang kanan ay sa kaliwang utong naman ni Kuya Raph nito ibinuhos ang matinding pag sipsip. Ginagawa nito iyon habang hinahaplos-haplos nito ang matigas na kargada ni Kuya.

Sinasakal nga nito iyon kung minsan. At kahit may tela pang nakaharang roon ay hindi iyon naging hadlang sa mapagpalang kamay nito.

Ilang sandali pa ay tumigil rin si Yael sa ginagawa nitong pag ngasab sa dalawang utong ni Kuya Raph. Tumayo ito sa harapan ni Kuya at iniangat ang baba patingin roon. 

“Ano? Babalikan mo pa ang asawa mong si Dina?” Tanong ni Yael dito habang magkadikit ang noo nilang dalawa.

Mabilis naman na umiling ang Kuya kong si Raph. Siguradong sigurado sa sagot ang gago. 

“Sumagot ka. Hindi ba’t sinabi ko sa iyo, na kapag tinatanong kita ay sasagot ko ng maayos. Gusto kong naririnig ang boses mo. Uulitin ko, Raphael. Babalikan mo pa ba ang asawa mong gaga?” Tanong muli nito kay Kuya Raph.

“Hindi na po, Master. Hindi ko na siya babalikan. Kahit mag makaawa pa siya sa akin.” Sagot ni Kuya Raph. Nakita kong napangiti ng matindi si Yael.

“Good Boy, Baby boy,  Lover boy. Dahil dyan may premyo ka sa akin. Nganga?” Utos ni Yael dito na sinunod naman ni Kuya Raph. Dinuraan ito ni Yael ng ilang beses na malugod naman tinanggap ni Kuya Raph. Putang ina..! 

PREVIOUS : KABANATA  6     NEXT : KABANATA  3