SABIK - KABANATA 32

“Unang Araw ng Klase.”

( Part 2 )

Andrei

Nang matapos ang tilian ay muli akong nag salita. Ngumiti ako sa kanila pero sa loob loob ko, isa pa mananakit na ako.

“My name is ANTHONY DREYFUS CHRISTIAN D. SALAZAR, or you can call me Andrei for short, Seventeen Years old. At naniniwala sa kasabihan, kung hindi siya para sa akin. Lord please ipilit natin.”

Sabay mabilis na umupo nakakahiya dahil lahat sila biglang tumahimik sa patawang kalbo na sinabi ko.

Maya-maya pa ay bigla na lang silang nag sitilian at palakpakan. Nakakabinging sigawan pati si Sir Luis ay pumalakpak din.

“Putang ina, Andrei…! Buntisin mo ako. Isang beses lang. Please.” Sigaw pa ng isa na narinig ko.

“Hindi na kailangan pang ipilit, Baby Andrei. Kusa ko ng ibibigay sayo. Halika na rito. Warakin at durugin mo na ang Mani ko.” Tili pa ng isa. 

Pwede ba na yong mukha mo na lang ang durugin ko? Parang mas kaya kong gawin yon sayo. Naalibadbaran kasi ako sa nakakadiri na pinagsasabi mo. Eiw…! 

Saka nakakawindang ang mga reaksyon nila. Para yun lang, eh.

Sumunod na tumayo sa harapan ang babaeng nasa likod ko. Medyo maganda sya, halata mong may kaya sa buhay base na rin sa kumpiyansa nito sa sarili.

“My name is Luna Alessandriny Saavedra. Nineteen years old. At naniniwala po ako sa kasabihan ni Andrei, and I thank you.” Sagot pa ng babae at kumindat sa akin. Bago ito bumalik sa pwesto nito sa aking likuran. 

Maganda naman sya. Mala model nga ng shampoo ang itsura nya eh. Akala ko nga sasayaw sya ng rejoice jingle kanina.

Kaya lang hindi ko sya type. Hindi ko masyadong feel ang ganda niya. Mas gusto ko yung simple lang. Hindi yung mala-Monica kung umasta. Kaya ekis na siya sa akin.

May mga tumayo pa at nagpakilala pero nawala na yung interest ko sa kanila. Hinihintay ko na lang matapos.

Hanggang sa tumayo na ang pinaka huling estudyante. Kagaya kanina natahimik din ang lahat. Pigil na pigil ang hininga na naghihintay sa sasabihin ng lalaki.

Maging ako ay hinintay din ang sasabihin nya. Napukaw kasi ng lalaking ito ang atensyon ko. Inshort, gwapo ito.

“Hi, Classmates.” Super manly nitong boses. Kaya gaya kanina bumalik na naman ang pang malakasan tilian at hiyawan ng mga kaklase ko.

Medyo may pagka suplado pa ang dating at ang itsura nito. Kay lalo lang nag padagdag iyon sa kursyonidad ko.

Maging ako nga ay gusto ng sumabay sa tilian at pagwawala. Deserved naman nito ang atensyon. Kaya lang hindi tayo gagaya sa kanila. Kailangan very subtle lang ang pagpapakita natin ng paghanga. Mga simpleng ngiti lang. Ganoon.

Napatingin ito sa akin. Grabe makatingin ang mga mata nito. Para itong nakikipag sex sa akin. Sa mga tingin binibigay nito. Binubuhay nito ang natutulog kong pagnanasa. Nag iinit tukoy ako sa paraan ng tingin nya. 

May mga ganun talagang tao noh. Sa tingin pa lang ay titigasan kana. Kaya ako na ang sumuko. Ako na ang unang humiwalay ng tingin dito. Medyo naiilang na kasi ako.

“My name is YOHANN ZACHARY M. ROMUALDEZ, or you can call me YOZACK for short. Eighteen Years old. From Manila. And I believe in saying that everything happens for a reason. So, suck it up!” Pagtatapos nito.

Wow, Ganun?. So, can I suck you? Hahahaha

Halos mag wala na naman muli ang mga classmates ko sa sinabi nito. Napangiti ako sa kaangasan taglay nito. Tila wala itong pakialam sa nangyayari sa paligid nito. Walang pakialam na ito rin ang dahilan kung bakit parang nakawala sa mga kulungan ang kaklase ko.

Tumayo na muli si Sir Luis sa harapan at nag salita na ito.

“Naks naman… Mukhang ang daming magiging popular sa block nyo, ah. Sana hindi lang puro papogi at pa-porma lang. Dapat may laman din ang utak. So, yun lang muna ang gagawin natin today. Kikilalanin lang muna ninyo ang mga sarili nyo at…” Naputol ang sasabihin nito ng biglang may isang estudyante na nag salita.

“Sir, Hindi ba pwede na ikaw muna dapat ang kilalanin namin. Since ikaw naman ang magtuturo samin. Hindi ba dapat patas lang na magpakilala ka rin. Tama ba ako, guys?” Suhestiyon ng kaklase ko na medyo hawig nga ni Harry, hindi Potter kundi Roque.

Napakamot na lang tuloy si Sir Luis sa buhok nito dahilan para mag flex ang biceps nito.

Gosh…! Ang sarap talaga ni Sir Luis. Prof ba talaga ito o modelo.

“Oo nga. Oo nga…” Sabay-sabay na sagot ng malalanding babae.

“Okay, Okay. Sige na. Nagpakilala naman na ako kanina. Ganito na lang. Mag tanong na lang kayo sa akin ng kahit ano at sasagutin ko. Okay ba yon, Class?” Suhestiyon din nito.

Mukhang mas maganda ang sinabi nito. Ang dami tuloy ang nagsitaasan ng mga kamay. Desidido talagang malaman ang tungkol sa pagkatao ni Sir Luis. Natuwa tuloy ito sa nangyayari pero nakisakay na lang din at tinawag ang isa kong babaeng kaklase.

“Single ka pa ba, Sir?” Tanong nito. Gusto ko syang palakpakan sa lakas ng loob nitong mag tanong ng ganoon.

“I'm happily married. May dalawa na akong anak na parehong lalaki. Kasing edad nyo nga halos ang panganay ko.” Sagot nito na nakatingin sa akin. Bagay na ipinagtaka ko.

Marami tuloy ang nanghinayang sa sinabi nito pero natuwa rin naman ng malaman na may binata na ito. More chances of winning din yon. Kung hindi pwede kay Sir Luis. Baka pwede sa anak.

Kamukha din kaya nito ang binata nito? Hmmm… Masarap din kaya tulad ng sa Tatay. Hahaha.

Teka lang. Kanina pa ako na wi-weirduhan sa mga tingin na binibigay nito ni Sir Luis. Type nya ba ako? How I Wish. Well, type ko rin naman sya. Hahaha. 

“Ano ang favorite sex position nyo, Sir?” Tanong ng walang hiyang babae sa gilid ko. Napaubo tuloy sa tanong nito si Sir Luis.

“I-I think masyado ng personal ang tanong na yan. Pass tayo dyan. Next question, Please.” Sagot nito.

“Okay, Sir. Ito na lang. Lights off or lights on?” Bawi ng babae sa tinanong nito kanina. Nahiya pa nga na sagutin iyon ni Sir.

“Lights on tayo. Para naman kitang-kita natin lahat at damang-dama.” Nakangiti nitong tugon na ikinahiyaw ng buong klase.

Maya-maya ay tumunog na ang bell hudyat na tapos na ang klase nito. Marami ang umangal at nabitin sa mga activity na yon pero wala na silang nagawa pa.

“Wag kayong mag alala may susunod pa naman. Anyway, see you on Wednesday. I'll expect na walang male-late at aabsent sa inyo, ah. Mahigpit ako sa attendance.” Bilin pa nito sa amin

Kinuha na nito ang mga gamit sa lamesa at palabas na sana ito ng silid ng bigla itong bumalik at tawagin ako.

“Andrei, kailan ang bakanteng oras mo?” Tanong nito sa akin habang nag lalabasan na ang mga kaklase ko.

My gosh, ang bilis mo naman sir mag aya ng date. Hindi pa ako ready. Shit…! Hindi ko dala ang mahiwagang box ko.

“Mga 12:30, Sir. Bakit po?” Pa sweet kong tanong. Natawa pa ito.

“Okay, bakante rin naman ang oras ko nun. Mamaya ay puntahan mo ako sa faculty. May ibibigay lang ako sayo. See you later.” Sagot nito at nauna ng lumabas sa akin.

Gosh…! Doon ba kami mag sesex na dalawa? Hahahaha. Puta. ang wild naman pala ni sir Luis. Infairness, hindi halata sa itsura niya. Unang araw pa lang ng klase ko puro kamanyakan na agad ang pumapasok sa utak ko. Erase-erase. Hindi ka pwedeng maging marupok, Andrei. Pigilan mo ang kalibugan.

Palabas na sana ako ng hatakin naman ako ni Luna. Ang babaeng may malaking dede. Nakaharang tuloy kami sa may pintuan.

“Hi, Andrei. Ako nga pala si Luna. Nagmamadali ka ba? Pwede ba kitang maging kaibigan?” Masiglang tanong nito sa akin.

Obvious ba? Sasagot na sana ako sa kanya ng may biglang mag salita na isang lalaki na nasa likod ko.

“Pwede ba. Bago kayo mag landian dyan ay lumabas muna kayo. Wag kayong nakaharang sa dadaanan. Nakakaistorbo kayo.” Wika ng boses na nagpatayo ng balahibo ko sa may batok.

Puta.  Ano yun? Bakit parang ang lapit ng bibig nito ng magsalita ito sa akin. Ramdam ko pa ang init ng hininga nito sa batok ko. Hindi tuloy ako makalingon dito. Kaya naman. Tumabi na lamang ako ng makadaan na ito. Masyadong mainitin ang ulo ni Papa YOZACK.

Dali-dali na itong naglalakad palabas. Mukhang badtrip ata ito.

“So, ayun na nga Andrei. Can i be your friend?” Untag muli sa akin ng babaeng dede.

Tumango na lang ako at ng matapos na ang kakulitan nito. Naaalibadbaran ako sa dede nitong naalog, eh. Sinasadya ba nitong alugin yun para mapatingin ako doon.

Well, gumagana naman sa akin dahil napapatingin nga ako. Gusto ko syang saksakin ng ballpen para pumutok ang dede nito. Agaw eksena, eh.

Nag tatalon ito at umangkla ang kamay nito sa braso ko. Agad kong inalis ang kamay nito sa akin. Nai-imbyerna ako sa feeling close nito umarte.

Hindi naman na ito nag pumilit pa at hinayaan na ako na mag lakad ng maayos. Sumabay na lang din ito sa akin. Nag punta na kami sa next subject namin.

Gaya ng sa una, simpleng pakilala lang ang nangyari. Wala rin kaming ginawa sa haba ba naman ng oras sa subject namin na ito. Ang boring pa naman ng Prof namin. Parang walang kagana-gana mag turo.

Basta na lang kami sinabihan na mag pakilala sa isa’t isa at busy na ito sa kaka ML nito. May mga Prof talaga na ganoon. Parang dumaan lang ang klase na wala tuloy akong napala. Napaka bagal pa naman ng oras kapag hinihintay mo.

Ilang sandali pa ay natapos din ang klase. Palabas na nga sana ako ng mabunggo ako ng kaklase ko na nagmamadali na lumabas. 

“Ah, Shit… Tabi…!” Sigaw pa nito. Narinig ko pa na napautot ito. 

Muntik na akong matumba at sumubsob ang maganda kong mukha sa sahig. Punyeta.

Mabuti na lang at nahawakan ako ng kaklase ko pero sa pag dadaupang palad at katawan namin. Milyong-milyong boltahe naman ng kuryente ang aking nararamdaman. Dahilan para maitulak ko ito sa pagkakadikit ng mga katawan namin.

Maging ito ay na shock sa nangyari. Natulala tuloy kami sa isa't isa. Nang nakabawi ito ay agad na sumimangot ang mukha nito.

“Mag ingat ka nga sa susunod. Napaka clumsy mo. Makaabala ka pa ng tao.” Suplado sagot nito at mabilis na naglakad palayo.

Jusko…! Ano bang mga kaweirduhan itong nararamdaman ko?

“Hey, Andrei. Wait lang. Sabay na tayo mag lunch. Tara sa cafeteria.” Tawag pansin pa sa akin ni Luna. Umiling ako.

“Sorry, next time na lang. May aasikasuhin pa ako, eh. Sige una na ako.” Pagtanggi ko at iniwan na ito kahit hindi ko pa naririnig ang sagot nito.

May kailangan pa kasi akong asikasuhin talaga. Nariyan pa na pinapapunta ako ni Sir Luis sa faculty. Ako na ang busy sa unang araw pa lang ng klase. Punyeta.

Medyo nalito pa nga ako sa mga pasikot-sikot sa dinadaanan ko, hanggang sa nakarating na ako sa isang mapuno na lugar.

Wow lakas naman makagubat ng parte na ito. Meron palang ganito sa Campus. For real? Baka may mga wild animals din dito, ah. Magulat na lang ako kapag may sumulpot na leon dito.

Mukhang naliligaw pa ata ako. Paliko na sana ako ng daan ng may mga kalalakihan naman na humarang sa akin, ay mali pala.

Lahat pala sila ay mukhang a-attend ng Flores de Mayo sa itsura nila. Eh, June na ngayon. Medyo late na yata sila.

Naka filipiñana na style uniform ang mga ito. Akala siguro nila ay ikinaganda ng mga ito ang itsura nila. Nag mukha silang timang. Hindi ba sila nangangati sa kasuotan nila. Nasa walo silang lahat. Tinignan pa nga ako ng masama ng isa. Bago ako nilapitan ako ng pinaka payat sa kanila.

Pupusta ako. Isang ubo na lang ang itatagal at katapusan na nito. Masyadong mapayat, eh. Pagkatapos ng balat ay buto agad.

“Sa wakas ay na korner ka rin namin.  Ilang oras din kaming nagmanman sa kilos mo. Grabe yung pamamahiya mo sa leader namin kanina, at dahil dyan hindi ka namin mapapatawad, sa ngalan ng buwan dapat sa'yo nirerape at sinasaktan.” Mahabang salaysay nito ala sailormoon.

Hindi bagay dito, mas hawig nito ang mga alagad ni Freeza.

“Sino ba kayo? At ano ang mga pinagsasabi niyo? Adik ba kayo o nalipasan lang kayo ng gutom?” Tanong ko sa kanila.

Nahihintatakutan ang mga ito sa mga binitawan kong linya. Mga mukhang timang na nag formation pa na pyramid, ala cheer dance competition.

“Kami lang naman ang mga kabagang ni sub-leader Timmy. Ang leader namin na binigla mong saktan kanina sa harap ng maraming tao. Pasalamat ka at nagulat talaga siya. Kaya hindi na siya nakaganti sayo.” Wika nito habang naka sampa sa pinaka tuktok ng binuo nilang pyramid.

Mga mukhang tanga. Ang Pota…! Baka liparin pa ito ng hangin.

“O Eh, Ano naman? kasalanan ko ba kung mahina siyang bakla.” Sagot ko. 

Nag sikalasan sa formation ang mga gaga. Pagkatapos ay hinawakan pa ako sa magkabilang mga kamay ng dalawang alipores nito.

Hindi na ako pumalag dahil gusto ko rin na di maging bayolente at baka mapulbos ko pa ang mga ito. Hanggat maari ay gusto kong maging tahimik ang unang araw ko sa school na ito.

“Para sabihin ko sayo hindi mahina si Master Timmy, nabigla lang sya sa pag atake mo. Kung hindi lang siya nabigla kanina ay baka ikaw ngayon ang nasa clinic at baldado.” Saad pa nito.

“Talaga lang, ah. Okay. Tapos? Anong gusto mong gawin ko?” Tanong ko. Napaismid pa ang hinayupak sa akin.

“Mayabang ka talaga. Nandito kami kasi kami na lang ang gaganti para sa kanya. Kaya mag handa kang hayop ka.” Sabi pa nito at akmang sasampalin na sana ako nito ng mapatigil ito sa boses na nagmula sa likuran nito.

“Naku… Sinasabi ko sayo magpigil ka. College ka na at wala na sa high school. Hindi na dapat ganyan ang ginagawa mo.” Tinig ng isang lalaki na ikinalingon nito.

“At sino ka naman? Wag kang makialam dito. Lumayas ka kung ayaw mong masaktan tulad nitong pabida na ito at wala kang karapatan na pigilan ako.” Sagot nito bago muling humarap sa akin.

“Tsk. Tsk. Hindi naman ikaw ang sinabihan ko. Ugok. Tong tinik na to masyadong epal. Shuta ka.” Saad pa ng lalaki at naupo ito sa may puno habang may nginangata itong pagkain.

Sasampalin na sana ulit ako ni Tinik ng sipain ko ito sa gitnang parte ng katawan nito. Pinuntirya ko talaga ang bayag nito ng mamatay ito agad.

Hindi na ito nakatili basta na lamang ito natumba at nawalan ng malay. Sa gulat ng mga humahawak sa akin ay medyo lumuwag ang pagkakawak ng mga ito sa kamay ko dahilan para mapag untog ko sila pareho. Tumba ang mga gaga. Sa lakas ng pag banggaan ko sa mga katawan ng mga ito.

Three down,Five more to go.

Tinignan ko sila isa-isa at bakas sa mga mukha nito ang mga takot. Pero dahil nga pinanindigan na ng mga ito ang pag mamatapang ay sabay-sabay na lang sila na sumugod sa akin. Inisip siguro nila na wala akong laban sa dami nila.

Tsk. Tsk. Wala talaga akong balak na maging bayolente ngayong araw pero pinipilit nila ako. 

Pinag sasapak ko na lang isa-isa at nginudngod ang mga pagmumukha nila sa lupa. In less than one minute ay lahat na sila eh mga nakahandusay na sa lupa. Umuungol sa sakit dahil sa mga tinamong pasa. 

Pwe…! Ako pa hahamunin ng mga ito. Nag lakad ako sa pwesto ng lalaki na prenteng nakaupo sa ilalim ng puno.

Napangiti ito ng pagka tamis-tamis. Tumayo ito at niyakap ako ng mahigpit at bineso-beso pa. Amoy ko pa ang special dilis na kinakain nito.

Sinong mag aakala na ang itsura nitong maton ay may prinsesa pala na nakatago sa loob nito. Na sa mga malalapit lang dito ipinapakita.

“Bakit ngayon ka lang? Lumandi ka na naman siguro noh, Marikit?” Akusa ko sa kanya.

“Ay wow. Landi agad? Hindi ba pwedeng inasikaso ko lang yung mga papeles ko dahil late na ako nakapag enroll. Shuta ka.” Sagot nito sa akin.

Nilapitan ko ito at niyakap muli ng mahigpit. Ganoon ko ka miss ang tao na ito. Punyeta yan.

“I miss you, Marikit.” Sigaw ko matapos kong yakapin ito ng mahigpit hanggang sa mabadtrip na ito.

“Shuta ka, Boss. Sige isigaw mo pa. Bigyan pa kita ng speaker para mas marinig ng marami. Bet mo? Nahihinaan ka pa ata?” Reklamo nito pero hindi naman bumitiw sa yakap ko.

“Teka. Nasaan si Samjo? Bakit di mo kasama?” Tanong ko pagkakalas ko ng yakap dito.

“Ewan ko. Hindi mo pa ba nakikita ang lecheng yun? Hay naku. Alam mo ba na may tinira na naman iyon na straight. Kaya ayun adik na adik na naman sa kanya. Shuta. Lahat na lang talaga ginagawa niyang bottom.” Pagmamaktol pa nito.

“Gago talaga yun. Hindi ka na nasanay. Saan nga pala kayo tumutuloy na dalawa?” Tanong ko matapos matapakan ang mga binugbog ko.

“Well, alam mo naman na mayaman si Samjo, diba. May sariling bank account ang gagong yon. Kaya ayon bumili ng condo.  Dalawa pa sana ang bibilhin. Tag isa sana kami. Pinigilan ko lang.” Saad pa nito.

“Pasaway pa rin talaga. Anyway, nagawa mo na ba ang pinapagawa ko sayo?” Tanong ko pa sa kanya.

“Oo naman, Boss. At marami akong nakalap na impormasyon sa school na ito. Magugulat ka sa malalaman mo.” Sagot nito at humakbang na kami palabas ng mala forest na lugar na yun.

Siya si Marco a.k.a Marikit. Ang best friend ko sa Kanto Tinio. Sanggol pa lang yata kami ay magkaibigan na kami. Bukod sa magkaparehas ang birthday namin. Halos magka dikit lang ang mga bahay namin sa Leyte.

Ito at ang Kuya nito ang naka sama ko sa paglaki. Well, may dalawa pa actually. Si Samjo at yung isang hindi na dapat nating pangalanan. Sila ang bumuo ng childhood memories ko. Kaya naman naenjoy ko talaga ng husto ang kabataan ko.

Naglalakad na kami sa field ng may soccer ball na tatama sana sa uluhan namin. Naging mabilis ang pagkilos ni Marikit at ito ang sumipa sa bola pabalik sa field.

Pasok ito sa goal ng walang kahirap-hirap. Palakpakan tuloy ang mga nakasaksi sa ginawa nito. Partikular ang mga nag daraan at mga nag pa-practice sa field.

First day of class talaga may nag pa-practice na agad? Ang sigasig at ang sisipag naman ng mga student athletes na to.

Mag a-alas dose na pala. Nakakaramdam na ako ng gutom. Kaya nag decide na kami na pumunta na muna ng cafeteria para kumain. Tinext ko na rin si Abra na papunta na ako run, pati ang kambal.

Medyo magkakasabay lang kasi ang mga break namin. Kaya naman napag usapan namin na sabay-sabay kami mag la-lunch lagi.

Papasok na sana kami ni Marikit sa cafeteria ng may komosyon kaming nakita sa loob. Kaya naman nakiusyoso agad kami. 

Gutom is life, but Chismis is lifer.

Isang first year student na gaya namin ang parang binubully ng isang grupo ng mga bading. Ayoko pa naman sa lahat ang mga bullies talaga. Mga salot sa lipunan ang ganoon. Dapat sa kanila ay binubugbog.

Narinig ko sa aking gilid ang isang babae na nakiki-usyoso rin sa nangyayari tulad namin ang buong detalye.

“May binubully na naman ang Rainbow Gang. Nakakainis na talaga sila. Kung hindi lang malakas ang kapit nila sa taas. Baka pumalag na ang binubully nila. Mga duwag kasi sila.” Sambit nito sa katabi.

“Naku, Chelsea. Itikom mo yang bunganga mo. Baka marinig ka nila at mapag tripan ka pa. Wag mo na lang pansinin.  Sabagay may point ka naman.  Nakakaawa lang si Pogi. Sigurado ako na mamomolestya na naman yan ng wala sa oras. Tsk. Tsk. Grabe talaga ang kapit nila sa taas.” Sagot naman ng kasama nito.

Pinagmamasdan ko kung sino ang napapalibutan ng mga bading na yun. Kung ano-ano ang himas na ginagawa ng mga ito sa katawan ng binatilyo. Umaangal ang lalaki pero hindi ito makapalag sa dami ng nakahawak dito.

Parang wala pa ngang pakialam ang mga staff at ilang tao na naroon sa nangyayari. Basta tuloy lang ang mga ito sa ginagawa.

Nang mapalapit ako ay saka ko lamang nakitang mabuti kung sino ang hinahalay ng mga hinayupak. Walang iba kundi ang pamangkin kong si Abraham. Punyeta!

Ang bilis naman nitong nakarating sa Cafeteria. Mabuti na lang at nag punta agad kami roon ni Marikit.

Halos mag init ang bumbunan ko sa nakita ko. Walang kaabog-abog na nilapitan ko sila at isa isang pinag sasapak.

Sa gulat ng anim ay hindi agad sila nakapalag sa ginawa ko. Tinignan ko si Abra na halos mamula na sa sobrang hiya na nadama.

Bakit hindi ka man lang kasi lumaban o pumalag? Punyeta ka!

Tinignan ako ng masama ng mga duguan na bakla na nakahawak sa mga panga nila. Susugurin na sana ako nila ng sabay-sabay ng biglang mag salita ang isang lalaki na amoy na amoy ko ang lansa.

“Anong kaguluhan ito?" Tanong nito na ikinatahimik ng lahat. Nagbigay daan pa ang anim na bading para dito.

Tinignan ko lang ito. Ahit na ahit ang kilay, ah. Perfect ten sa pagiging banidosa ni Ateng.

“Ano?!!! Hindi ka sasagot?” Pagtataray pa nito sa akin. Ngunit dedma lang ako at di ko ito pinansin.

Nilingon ko si Abraham at nakita ko na dinadmampot na nito ang libro nitong nahulog kanina. Gusot-gusot ang damit nito at may lipstick pa ito sa kanang pisngi nito. Mas lalo akong nag init sa galit.

“Punyeta…! Sino ang humalik sa pisngi ng pamangkin ko?” Sigaw ko na ikinagulat nilang lahat. Maging si Abra ay napatingin sa akin.

Maging ang nasa harap ko ay napatingin din. Walang sumagot. Lahat ay tahimik lang na nakamasid. Si Marco na nasa gilid ko kanina ay nakita ko na napatango malapit sa may entrance ng cafeteria. Hinihintay din ang hakbang na gagawin ko.

"At talagang hindi mo ako pinansin ah, matapang ka para..ak!" Hindi na nito natapos ang sinasabi nito matapos kong masapak ito ng pag kalakas lakas. Dahilan para ikatumba nito.

"Fuck! Ang ilong ko shit! AaaaaaRGGGGGHHHHH!" Tili nito sa tinamo nitong sakit.

"Boss Endrick!!!!!!!!" Sabay sabay na sigaw ng anim na bully na kanina lang ng momolestya sa pamangkin ko.

Dinaluhan ng mga ito yung natumbang duguan na kupal. Mabilis naman itong tumayo para siguro di mapahiya. Duguan ang ilong nito at galit na galit na humarap sa akin.

“Tangina ka! Gusto mo ng gulo, ah. Congrats sayo dahil bibigyan kita ng gulo na nais mo.” Sambit pa nito.

Pagkatapos ay may kinuha itong kulay pink na pahabang papel sa bulsa nito. Chinese ang nakasulat doon. Kaya hindi ko maintindihan ang ibig sabihin nun.

Narinig ko na lamang ang sabay-sabay na pag singhap ng tao sa paligid. Pigil ang hininga nilang lahat habang nanonood sa amin at masilayan ng mga ito ang hawak nitong pink papel.

Ngumisi pa nga sa akin ang tarantado. Akma na nito iyong itatapal sa noo ko ng maagaw ko yun at nilamukos.

Nagulat ito. Kaya naman hindi nito na paghandaan ang sunod kong ginawa. Pinasok ko sa bunganga nito ang nilamukos kong pink na papel. 

“Chinese ka ba? Itatapal mo pa sa noo kong hayop ka. Oh, ayan lamunin mong ipakta ka…!” Sambit ko habang pinisil ang pisngi nito. Pilit itong kumakawala sa hawak ko pero hindi niya ako madaig.

Pinanguya ko sa kanya ang pink na papel. Hindi ko sya tinantanan hanggat hindi iyon nalulunok. Hanggang sa malunok na nito ang pinakain ko sa kanya.

Gulat na gulat ang mga tao sa paligid dahil sa ginawa ko. Hindi sila makapaniwalang lahat sa nasaksihan nila.

“Makinig kayong mabuti sa sasabihin ko. Subukan nyo pang mambully dito sa campus at tatamaan kayo sa akin. Wag na wag nyong gagalawin ang mga pamangkin ko kundi ako makaka laban nyo. Mga hudas to! Unang araw ko sa campus tapos sinisira nyo lang. Punyeta kayo…” Saad ko pa sa kanilang lahat. 

Inambahan ko pa nga sila ng suntok. Kaya nagsipag takbuhan ang mga ulupong bitbit ang lalaki na pinakain ko ng papel.

“Humanda ka sa amin…! Simula pa lang ito ng paghihirap mo sa LGU…! Reresbak kami sayo. Hayooooop ka…!” Sigaw pa ng pagbabanta ng isang alipores nito.

Nag palakpakan ang mga tao sa loob ng cafeteria. Dinedma ko lang sila at umupo na sa tabi ni Abra. Nakangiti ito habang nakatingin sa akin.

“Wag mo akong ngitian dyan, Abra. Bakit hindi ko lumaban sa kanila, ha? Sa laki mo yan ay alam kong kayang kaya mo naman silang patumbahin. Bakit hinayaan mo lang sila na hipuan ka?” Sunod-sunod na tanong ko.

“Sorry, Tito Andrei. Ang bilin kasi ni Mommy sa amin ay wag daw manakit ng babae kahit ano pa ang ginawa nilang masama sa amin. Bad daw yun. Hindi magandang tingnan.” Sagot nito na nagpanganga na lang sa akin.

Jusko! Hindi sila babae, Abra. Mga kupal na bading sila. Kahihiyan sa community ang mga ginagawa at inaasal nila.

“Pambihira ka, Abraham. Babae o lalaki man yan. Kapag mali na ang ginagawa nila. Hindi pwedeng hahayaan at tanggapin mo lang yon. Saka mga babae ba ang mga yun? 

Mukhang nga silang mga goons sa isang action movie.” Singit ni Marikit habang pumaupo sa tapat namin.

Napatingin dito si Abra. Nagtatanong ang itsura na bumakas sa mukha nito. Iniisip siguro nito kung sino ang umeksena sa pag uusap naming mag Tito.

“Babae ang taguri nila sa mga sarili nila. Hindi man iyon nakikita sa pisikal nilang kaanyuan. Dapat ginagalang pa rin sila. Teka, Sino ka ba? Kilala mo ba siya, Tito?” Tanong nito habang inaadjust ang salamin na suot nito. Tumango ako rito.

“Sya yung bestfriend ko sa Leyte. Marco si Abrahama, pamangkin ko. Anak ni Kuya Dan at Ate Mira.” Pagpapakilala ko sa dalawa.

“Hi, Bro! Nice to meet you.” Lalaking boses ni Marikit na muntik ko ng ika-bunghalit ng tawa.

Natagalan pa sa pakikipag kamay ito sa pamangkin ko. Hanggang napansin na yon ni Abra..

“Sorry. Medyo na-amazed lang ako sa palad mo, Bro. Ang lambot. Parang kamay ng babae. Saan ang madalas mo gamitin?” Tanong nito na hindi yata nagustuhan ng pamangkin ko.

“Lalaki ako…! Saka itong kanan ang madalas ko gamitin. Bakit mo natanong?” Sagot naman nito na nalilito.

“Ah, wala lang. Natanong ko lang, Bro.” Sagot ni Marikit.

Isa pang sambit mo ng ‘Bro’ susungalngalin na kita Marco. Depungal to. Nakakarindi eh. Di umakto ng normal lang. Wala naman kaming kabarangay dito na makikilala siya. 

Maya-maya pa ay dumating na rin ang kambal. Halos matahimik si Marikit pagkakita sa dalawa. Nagulat yata sa taglay na kakisigan ng magkapatid.

Kilala ko tong kaibigan ko na ito. Alam kong na ga-gwapuhan ito sa mga pamangkin ko. Ganyan-ganyan ang inaakto nito kapag nakikita ang crush nito..

“Tito Andrei, naabutan nyo ba yung away dito? Ang astig daw ng naging rambulan dito, eh. Sayang nahuli kami. Ang tagal kasi kumilos ni Bal.” Bungad na tanong agad ni Calvin.

“Luh. Ikaw kaya ang mabagal dyan. Sinisi mo na naman ako. Pero, oo nga Tito. Yun ang mga narinig namin sa mga nkasalubong namin pero parang wala namang gulo na nangyari?” Sabat naman ni Klein. Hindi rin talaga sila chismoso, noh. Mas chismoso talaga ang mga lalaki kumpara sa babae.

Sasagot na sana ako ng napansin nila ang kaibigan ko na kasama namin. Kaya naman ipinakilala ko rin silang dalawa.

“Bestfriend ko si Marco.” Sambit ko at nakipag kamay ang kambal kay Marikit. Natulala na lang ito sa kagwapuhan ng pamangkin ko. 

Dalawa pa lang yan. Paano pa kaya kapag nakita na nito ang iba pa. Lalo na si Brandon at Tristan. Baka tumulo na ang laway nito.

Bumili muna kami ng pagkain at pagkatapos ay sabay-sabay na rin kaming kumain. Nag kwentuhan lang kami ng mga pang nangyari sa una at ikalawang subject ng bawat isa. Hindi na nga namin namalayan ang oras. 

Kaya nagmamadali na kaming magsipag balikan sa kani-kaniya naming klase. 

“Saan ang sunod mong klase?” Tanong ko kay Marikit.

“Sa kabilang building pa. Ang layo nga. Shuta yan…!” Reklamo nito.

“Pumasok ka, ah. Mamaya maglakwatsa ka na naman. Unang araw ngayon. Magpakitang gilas ka. Saka baka may kaklase ka pang gwapo. Ikaw din.” Wika ko.

“Wala nga, eh. Ang tumal ng mga gwapo sa amin. Napunta lahat sa College of Engineering. Shuta yan. Ang daming gwapo roon, Boss.” Sagot pa nito.

Napangiti na lang ako dahil iyon ang department nila Newt at Tristan. Excited na akong ipakilala sila kay Marikit.

“Shit…! May pupuntahan pala ako. Late na ako ng 30 minutes sa usapan namin ni Sir Luis. Hoy, Marikit. Maya na lang tayo mag usap at may pupuntahan pa pala ako. Maiwan na muna kita. Balitaan mo ako sa mga ginagawa nyo ni Samjo.” Sambit ko.

Hindi ko na nga nahintay pa na tumugon ito at nagmamadaling lumakad-takbo ang ginawa ko papunta sa faculty kung saan naghihintay si Sir luis.

Hindi ko na rin tuloy napansin pa ang isang lalaki na nakasalubong ko. Sa kasamaang palad ay nakabangga na naman po ako. Punyeta.

Mas malaman at fit ako sa kanya. Kaya ito ang tumalsik at natumba at dahilan para mabitawan ang mga kagamitan na dala nito.

Bakit naman kasi ang dami nitong dalang bag. Punyeta. Trabaho ba nito iyon o inaalila ito.

Agad ko itong tinulungan at umingi na rin ako ng paumanhin dito.

“Sorry, Medyo nag mamadali kasi ako. Kaya hindi ko na napansin na may makakabangga ako. Bakit ba kasi ang dami mong dalang gamit? Kanino ba ang mga ito?" Tanong ko ng nakatayo na ito.

Wow. Ang ganda naman ng mga mata nito. Kaya lang may napansin din ako. Ang lungkot ng nakabalandra roon.

“Sa mga friends ko lang ito. Medyo busy kasi sila. Kaya naman ako ang nagdala. Salamat sa pagtulong mo.” Sagot nito.

Napaisip tuloy ako kung bakit ganoon na lang ang bakas na makikita sa mga mata nito. College of Education ang nakalagay sa suot nitong polo shirt.

So, Malamang ay senior ito ni Marco. Mag papakilala pa sana ako sa kanya ng biglang may sumigaw na lalaki na nasa unahan namin.

“Ano ba, Richard…! Ang bagal mo naman. Wag ka ngang kukupad-kupad… Dalian mo dyan…” Sigaw nito.

“Sige na at maiwan na kita. Salamat ulit.” Sagot nito at mabilis na naglalakad patungo sa lalaking sumigaw dito.

Hindi ko gusto ang paraan ng pagsigaw ng pangit na yon sa tinawag na Richard. Mag re-reak pa sana ako. Kaso naalala ko ang usapan namin ni Sir Luis.  Magkikita pa naman kami rito sa campus.

Nag tanong-tanong pa ako kung saan ang faculty na sinasabi ni Sir Luis.  Mabuti na lang at may isang estudyante na alam kung saan ito matatagpuan.

Konting lakad pa ang ginawa ko at narating ko rin ang pintuan. Kakatok sana ako pero bukas naman na ito. Kaya bigla na lamang ako pumasok.

“Sir Luis… Sir Luis…? Punyeta. Wala yatang tao ngayon dito. Siguro nasa klase na ang iba. Nahuli na kasi ako ng punta.” Sambit ko habang tinitignan ko ang kabuuan ng Faculty.

Papalabas na sana ako ng mahagip ng mata ko ang lamesa kung saan may photo frame na naka display.

Parang kilala ko kasi yung babae na nasa larawan. Lalapitan ko na sana iyon para tignan ng biglang bumukas ang pintuan. Kaya naman dali-dali tuloy akong napa upo at pumasok sa ilalim ng lamesa.

Puta! Bakit nga pala ako nagtatago? Wala naman akong ginawang masama. Saka pinapunta naman ako ng maayos dito ni Sir Luis. Mukha tuloy akong timang dito. Mabuti nga at nagkasya ako.

Tatayo na sana ako at magpapakita sa mga pumasok ng mapahinto akong  marinig ko ang pag uusap nila.

“Maria, Please lang. Itigil mo na ito. Hindi tama itong ginagawa mo sa akin. For Christ's sake!” Nakikiusap na boses ni Sir Luis.

Nakilala ko kaagad ang boses nito dahil sino ba ang makaka limot lalaking-lalaking tunog nun. Napakasarap sa tenga pakinggan.

“Wala akong pakialam…! Gusto ko ulit matikman ang burat mo, Daddy. Sige na… Pagbigyan mo na ako. Buong bakasyon ko itong hindi nakita. Miss na miss ko na ang pakiramdam ng matigas mong burat sa puke ko.” Pagmamakaawa ng babae na tinawag na Maria.

What the Fuck…! Anong ibig sabihin ng gagang ito?

“Hindi ito tama. May asawa at anak ako. Nasasaktan ko na siya. Itigil mo na ito. Hindi na pwede.” Nakikiusap pa rin na saad ni Sir Luis. Ramdam ko ang frustration sa boses nito.

“Nasaktan mo na siya noon. Kaya hindi na mahirap na saktan ulit siya ngayon. Sige… Ilalabas mo ba ang burat mo o ipapakalat ko ang video na nag sex tayo. Mamili ka, Sir Luis?” Pananakot ni Maria.

“Fuck…!” Narinig ko pang mura ni Sir Luis.

Tumahimik bigla ang kapaligiran. Akala ko nga ay lumabas na sila. Maya-maya lang ay nakarinig ako ng tunog ng ibinabang zipper.

“Heto ang gusto mo, d ba? Tangina ka…! Ang libog mong bata ka. Pati akong Prof mo di mo talaga pinatawad. Hala Sige, luhod… Tang ina mo…!” Marahas na utos ni Sir Luis na kinabigla ko.

“Hahaha. Shit…! Yan ang gusto ko sayo Daddy, eh. Dominante…! How I miss this gigantic dick of yours. Gabi-gabi ko to iniisip habang kinakalikot ang puke ko.” Narinig ko pang pag amin ni Maria. Bago ko narinig ang mga tunog ng pag chupa.

Grabe…! Bakit ba lagi na lang ako nalalagay sa ganitong alanganin na sitwasyon. Puro chupaan at kantutan talaga ang nasasakihan ko. Punyeta yan…!

Sa mismong table pa na kinalalagyan ko sila nakatayo. Kaya gustuhin ko man sumilip at tignan ang ginagawa nila ay hindi maaari. Baka mahuli ako ng wala sa oras. Maakusahan pa ako na naninilip. Eh, hindi ko naman akalain na may mangyayaring ganito.

Rinig na rinig ko tuloy ang napaka manly na ungol ni Sir Luis. Punyeta. Hindi ko tuloy maiwasan na hindi malibugan sa napakasarap na ungol nito. Nakakakilabot sa libog.

“AHHHHHHHHHHHHHHhh… Fuuuuuck…! Uuuggghhh… S-Sige punuin mo ang bunganga mo ng burat ko… Oh, Shit…! AHHHHh.. AHHHHHHHHHHHHHHhh… Yan ang nais mo, diba? Miss na miss mo ang burat ko sabi mo… AHHHHHHHHHHHHHhh… Tangina ka…! AHHHHHHHHHHHHHHHHHHHHHHhh… Putang ina talaga…” Pag ungol ni Sir Luis.

Kinakabahan ako sa kinalalagyan ko ngayon baka kasi mahuli nila ako. Puta yan. Hindi ako ready sa mga ganitong komprontasyon.

Although, tinitigasan ako sa mga pangyayari na ganito. Imagine yung hot Prof mo, chinuchupa sa table lang na pinagtataguan mo.

“AHHHHHHHHHHh… Fuck…! Wag mong isayad ang ngipin mo. Tangina mo…! Ang lakas mo mag invite ng ganito pero di ka pa rin pala mahusay chumupa… Sinasayang mo lang ang oras ko. Tangna ka... Ugh, Shit…! AHHHHHHHHHHHHHHHhhh… Yan ganyan nga… Sipsipin mo lang at gamitin mo ang dila mo…  Uuuggghhh… Shit…! AHHHHHHHHHHHHHHHHhhh…” Mura pa ni Sir Luis.

May tinatago palang pagiging wild sa sex itong si Sir Luis. Ang sarap pa naman manduhin ang mga dominanteng lalaking ganito. Parang gusto ko tuloy tadyakan at palitan ang babaeng ito. Para naman ako na ang mag paranas ng masarap na chupa kay Sir. Alam kong magugustuhan nito ng malala ang gagawin ko sa burat niya.

“Uuuggghhh, Shit…! I-Ibuka mo pang mabuti ang bunganga mo... Ugh! Para kakantutin ko ng mabilis... AHHHHHHHHHHHHHHhhhh… Ang bagal mo kumilos… Kailangan na natin bilisan at baka dumating na ang mga kasama ko rito… AHHHHHHHHHHHHHhh… Putang ina ka…! AHHHHHHHHHHHHHHHHHhhh…” Babala pa ni Sir Luis dito.

Ilang sandali lang ay halos mawindang ako dahil sa tindi ng pag galaw ng table na pinagtataguan ko. Aakalain mo ay lumilindol sa pag alog nun. Mukhang kinakantot na ng malala ni Sir Luis ang bunganga ni Maria. Nahihilo tuloy ako sa pag galaw. Punyeta.

Ilang beses ko pang narinig na nabulunan ang babae. Kaya napapahinto na lang sa pag birada si Sir Luis. Ramdam ko na hindi ito natutuwa. Parang pinaparusahan pa nga nito matinding kantot ang bunganga ni Maria. 

Yung tipong kumakantot na lang para mag paraos. Sabagay, napilitan lang din naman kasi si Sir dahil sa pang ba-blackmailed ng babae sa kanya.

Makalipas pa ang ilang sandali ay palakas na ng palakas ang ungol barako ni Sir Luis. Mas lalo lang akong nag iinit sa masarap na ungol nito. Mas okay sana kung nakikita ko ito. 

Gusto ko rin sana mag jakol at sabayan sila sa ginagawa nila. Subalit hirap na hirap nga ako sa posisyon ko.

Maya-maya pa ay narinig ko na ang mahabang ungol na sinambit ni Sir Luis. Senyales na nag palabas na ito ng tamod nito.

“AHHHHHHHHHHHHHHHHHhhh… Putang ina…! Ugh, Fuuuuuuck…! Tang ina ka… Sige lang ubusin mo yan tamod ko… Uuuggghhh… Oh, Shit… AHHHHHHHHHHHHHHHhhhh… W-Wag mong sayangin… Lunok lang ng lunok… Ugh… Hayop ka... AHHHHHHHHHHHHHhh…” Utos pa sa pagitan ng mga pag ungol ni Sir Luis.

Nainggit tuloy ako sa babaeng sumasalo ng inilalabas nitong katas. Napaka palad nitong babaeng ito. Mukha pa namang nae-enjoy ni Sir Luis ang mag pachupa. Weak nga lang ang performance ng babae pero pwede na.

“Ano, kaya mo pa? AHHHHHHHHHHHHHHhhh… Ubusin mo yan… Gago ka… Uuuggghhh… Putang ina… AHHHHHHHHHHHHHHHhhh… Shit. Shit. Shit…! AHHHHHHHHHHHHHHHHHHHHHHHHHHhhh…” Saad pa nito.

Ilang minuto pa ang lumipas ay humina na ang paggalaw ng lamesa. Hanggang sa tumigil na iyon.  Nakakarinig pa ako ng hinihingal at inuubo. Pagkatapos ay narinig ko na ang tunog muli ng pagtaas ng zipper. 

“Ang sarap-sarap talaga ng lasa ng  tamod mo, Daddy. Masustansya at nakakabusog. Sa susunod ulit, ah.” Malanding wika pa ni Maria.

“Wala ng susunod. Huli na ito, Maria. Sobra-sobrang kasalanan na ang nagagawa ko sa asawa ko. Maawa ka naman. Please!” Pakiusap nito sa babae.

“Wag kang pala desisyon. Hindi pa ito ang huli, Daddy. Alam mo yan. Chuchupain kita hanggat gusto ko. Anumang oras at kahit saang lugar pa. Hahaha. Kapag hindi ka pumayag. Alam mo na ang mangyayari.” Pananakot pa ni Maria.

“Hanggang kailan mo ba ako papahirapan ng ganito. Fuck!” Inis na turan ni Sir Luis dito.

“Pwede ka naman hindi na mahirapan. Basta ba payagan mo akong matikman ang mga anak at pamangkin mo. Sila lang kasi ang pwedeng pumalit at tumapat sa kasarapan mo.” Suhestiyon pa ni Maria. 

Aba ang gaga. Sobrang libog din pala. Hindi pa na kuntento sa burat ni Sir Luis. Interesado rin sa anak at pamangkin nito. Ang landi.

“Tangina ka.Wag mo silang idadamay dito, Maria. Wala silang kinalaman dito. Tangina mo talaga…!” Galit na turan ni Sir Luis.

“Hahaha. Eh, wag. Basta tandaan mo, hawak kita sa leeg. Kaya sundin mo na lang ang nais ko, kung ayaw mong masira ang pamilyang iniingatan mo. Naiintindihan mo ba?

Anyway, mauna na ako. Nabusog na ako sa tamod mo.See you tomorrow.  I love you, Daddy.  Wag mong tatabihan ang asawa mo, ah. Gusto ko marami pa ring tamod ang ilabas mo bukas. Kapag chinupa na ulit kita. Hahahahaha.” Tumatawa pang sambit pa ni Maria. Pagkatapos ay narinig ko na lang ang mga yabag na naglalakad palayo. 

Isang malakas na paghampas sa table ang narinig ko pagkaraan. 

“Fuck…! I'm Sorry, Katherine. Hindi ko akalain na aabot sa ganito ang lahat. Putang ina… Sana mapatawad mo ako sa ginagawa kong ito. Tangina talaga… Aaarrrggghhh… Fuck…!” Ramdam ko sa boses ni Sir Luis ang matinding pagsisisi at paghihirap. Naawa tuloy ako rito.

Pero Punyeta… Wag naman sana syang umupo ngayon sa table nya. Kasi mahuhuli niya talaga ako.  Please, Lord. Wag po. Palabasin niyo na siya ng faculty muna. Hanggang sa makalabas lang muna ako rito.

Subalit mukhang hindi ko yata araw ngayon. May ibang plano yata ang maykapal sa akin.

Umupo na si Sir Luis sa swivel chair nito dahilan para mas lalo lang akong sumiksik sa pinaka sulok. Pigil na pigil ko na nga ang hininga ko ng mga oras na yon.

Puta…! Anong gagawin ko? Ngayon lang ako na ipit sa ganitong sitwasyon. Bakit naman kasi ako nag tago. Ang tanga-tanga ko talaga.

Kitang kita ko tuloy ang kalahati nitong katawan. Lalo na ang umbok na nakabakat pa rin sa pantalon nito. 

Para bang hindi man lang napagod ang burat nito sa tinamo nitong chupa. Pota…! Ang laki pa rin ng pagkaka bakat dun.

Nakahinga lang ako ng maluwag ng bigla itong tumayo sa pagkakaupo nito. Akala ko ay lalabas na ito ng faculty room. Kaya lang nahulog naman ang picture frame na naka display sa ibabaw ng table nito. 

Punyeta kung mamalasin ka nga naman. Hayop yan…!

Huminga na lang ako ng malalim ng makita ko ang kamay nito na kukunin na ang nalaglag na frame. Nag isip na lang ako ng idadahilan sa kanya.

Kaya lang may narinig akong biglang tumawag dito. Kaya hindi na nito na tuloy  pa ang pagkuha sana sa picture frame.

“Tito Luis…! Hay sa wakas nandito ka. Kanina pa kita hinahanap, eh. Saan ka ba galing. Nagpunta ako rito kanina pero wala ka raw. Hinagilap din kita sa classroom mo pero wala ka pa rin doon.” Tanong dito. Pamilyar ang boses na yon sa akin. Teka lang.

“Oh, Thomas. May pinuntahan lang ako. Bakit mo ba ako hinahanap?” Sagot ni Sir Luis dito.

Yeah, si Thomas nga ito. Pero teka lang… Tito Luis? Bakit naman Tito ang tawag ni Thomas dito? Bakit hindi Sir Luis?

“Ah, May pinapabigay kasi si Mommy kay Tita Kath. Alam na raw yan ni Tita.” Sagot pa ni Thomas.

Tita Kath? Tapos Katherine ang nabanggit ni Sir Luis kanina. OMG! Si Ate Katherine ba ang sinasabi ni Thomas? No way…! Kaya ba ako pinapunta ni Sir Luis dito?

Saka ko lang pinagmasdan ng maigi ang picture frame na nahulog at na windang ako sa nakita ko.

Punyeta…! Si Ate Katherine nga! Ibig sabihin sya si Kuya Dex na asawa ni Ate. Hala. Punyeta yan! Kaya pala ngiti ito ng ngiti sa akin kanina. Jusko…!

Nasa estado pa ako ng pagkagulat ng damputin ni Sir Luis ang picture frame at magulat ito ng makita ako nito sa ilalim ako ng table.

“Holy Shit…!” Sigaw nito. Nauntog pa nga ito sa lamesa. Muntik na rin itong matumba dahil sa pagka gulat nito.

“Anong nangyari sayo, Tito Luis? Bakit gulat na gulat ka?” Tanong ni Thomas na narinig ko. Nanlalaki pa rin ang mata ni Sir Luis habang nakatingin sa akin.

“Ah, E. W-Wala naman, Thomas. May nakita lang akong cute na bubwit. Anyway, Salamat dito. I-kamusta mo na lang ako sa Mommy mo. Ako ng bahala rito.” Sagot ni Sir Luis or kuya Dex kay Thomas ng tumayo ito.

“Walang anuman, Tito. Sige po at mauna na ako. May klase pa kami ni Brandon kay Mrs Belmonte.” Sagot ni Thomas. 

Pagkatapos ay narinig ko na ang papaalis nitong mga yabag. 

“Ay nga pala, Tito Luis. Nameet mo na ba si Tito Andrei?” Narinig ko pang habol na tanong ni Thomas.

"Oo, nakita ko sya sa klase ko kanina.” Sagot nito.

“Ang ganda nya, noh. Hahaha. Mala-anghel ang mukha. Parang ang bait-bait.” Saad pa ni Thomas. Kinikilig ako sa sinasabi nito.

“Bakit hindi ba siya mabait?” Tanong ni Sir Luis. 

“Mabait naman. Hahaha. Hindi ka pala nun kilala sa mukha. Panigurado magugulat yun kapag nalaman nya na asawa mo ang isa sa kapatid niya. Hahaha.” Natatawa na sambit pa ni Thomas.

May tama ka. Gulat na gulat nga ako ngayon, Thomas. Punyeta…!

“Mukhang magugulat nga yun. Sigurado yan.” Sagot pa ni Sir Luis.

“Hahaha. Tiyak yon. Sige na, Tito. Alis na ako.” Paalam na nito bago ko narinig ang pag sarado ng pintuan.

Ilang sandali pa ay lumitaw na muli ang ulo ni Sir Luis sa ilalim ng lamesa.

“Ano ang ginagawa mo dyan, Bunso?” Tanong agad nito.

PREVIOUS : KABANATA  31     NEXT : KABANATA  33